BUGAKU: EEN TENTOONSTELLING VAN LINDA VINCK, KONSEPTLID EN OUD-LEERKRACHT ABK MORTSEL IN L'ART54

 

INTERVIEW MET KONSEPTLID WALTER VANDERSTUKKEN IN 'M', HET STADSMAGAZINE VAN MORTSEL OVER ZIJN AFSTUDEREN AAN DE ABK MORTSEL.

 

'DRAAG.KRACHT' DE NIEUWE TROOSTBANK ONTWORPEN DOOR LOTTE VAN DE WERF (ATELIER BEELDHOUWKUNST) FEESTELIJK INGEHULDIGD IN HOEVETUIN MORTSEL

Lotte geflankeerd door docenten  Elien Roemendael (l) en Freya Vanesbroeck (r)
 en zittend op 'Draag.Kracht'.

 

De nieuwe troostbank is het resultaat van een samenwerking tussen de Hoevetuin en de Academie voor Beeldende kunst van Mortsel. Veel studenten van de beeldhouwklas ontwierpen prachtige troostbanken.

De keuze viel op het ontwerp van Lotte Van de Werf ‘Draag.kracht’. Een ontwerp dat uitnodigt om stil te staan en dat ruimte geeft aan alle emoties.

Op zondag 26 april werd deze zitsculptuur van rotsen, op spectaculaire wijze met een gigantische kraan geplaatst en feestelijk ingehuldigd in de hoevetuin.

Uit de Pers:

'De Hoevetuin is een uniek project in de regio. Wat niet zo lang geleden een braakliggend stukje grond was bij de Dieseghemhoeve, vlak bij natuurgebied Klein-Zwitserland, werd in enkele jaren tijd en met de hulp van tientallen vrijwilligers omgevormd tot een tuin met betekenis. Vandaag is de Hoevetuin een bijzondere combinatie van een eetbare tuin en een troostplek voor al wie rouw en verdriet ervaart.

Zondag werd de tuin verder uitgebreid met onder meer een tweede troostbank, die op een opvallende manier een plaats kreeg. Met behulp van een kraan werd de bank letterlijk uit de lucht neergelaten in de tuin. Het kunstwerk, ontworpen door Lotte Van de Werf, bestaat uit vier grote rotsen. “Het is geen klassieke bank, maar eerder een zitsculptuur”, zegt Van de Werf. “Het is een figuur met een dynamische compositie waar je tot rust kan komen bij groot verlies of bij kleine rouwmomenten. Ik hoop dat het de draagkracht heeft om verdriet te dragen en troost te bieden.”

Mortselse dichters

Naast de nieuwe troostbank werd ook een troostboekenkast in gebruik genomen. Die werd gemaakt door dagcentrum De Zonnebloemen en biedt plaats aan boeken die mensen kunnen helpen omgaan met verlies en verdriet. Bezoekers kunnen er boeken lezen, uitlenen of zelf een exemplaar schenken, eventueel met een persoonlijke boodschap over waarom net dat boek troost biedt.

Ook een nieuw gedichtenkastje kreeg een plek in de tuin. Bezoekers kunnen daar luisteren naar troostende gedichten van levende en overleden Mortselse dichters, zoals initiatiefneemster Hilde Keteleer, Clem Schouwenaars en Alice Nahon.'

De Hoevetuin  - eetbare tuin en troostplek (Velt Koude Beek) is vrij toegankelijk voor bezoekers en bevindt zich in de Wouter Volcaertstraat 44, naast de Hoeve Dieseghem in Mortsel.

MARIAN LESAGE (LEERKRACHT ABK MORTSEL, AFDELING DE KLIMBOOM) GESELECTEERD VOOR BIËNNALE CULTUURVUUR IN PLANTENTUIN MEISE

"Mijn werk  is een transformatie van een deel van mijn installatie in het Park van Boechout (zomer 25) en dat op een bijzondere locatie van de culinaire tuin van dat fantastisch park in Meise waar het heerlijk wandelen is"

 (Museumpas is hier geldig)

Marian Lesage.

VIERDAAGSE STUDIEREIS STUTTGART - WÜRZBURG (01-04 OKTOBER 2026)

Deze vierdaagse studiereis brengt ons naar Stuttgart, niet enkel de stad van Mercedez Benz en Porsche maar ook van de Weissenhofsiedlung en de Staatsgalerie, en we bezoeken eveneens Würzburg met haar opzienbarend Barokke Slot. Onderweg maken we tijd voor het  Joods Unesco-werelderfgoed in Worms, het kunstmuseum van Mannheim, het thuismuseum van de grote private Würth-collectie en de prachtige oude stad Limburg an der Lahn met haar onvergetelijke Dom. 

Huis van Le Corbusier.
(c) Stuttgart Museum

  De wijk Weissenhofsiedlung is Unesco       Werelderfgoed. Zij werd gebouwd voor een   internationale architectuurbeurs van de Deutsche   Werkbund in juli 1927 in Stuttgart, waarvoor Mies   van der Rohe zeventien architecten selecteerde. Zij   ontwierpen rijhuizen, eensgezinswoningen en   appartements-gebouwen in de toen nieuwe   ‘internationale stijl’. Eén van de belangrijkste   deelnemers was Le Corbusier wiens huizen te   bezichtigen zijn en dienst doen als museum. Andere   architecten waren onder anderen Behrens, Gropius,   Scharoun, en Mies van der Rohe. 

 

Rembrandt, Zelfportret met rode muts
(c) Staatsgalerie

We maken eveneens een wandeling in de mooie oude stad en   prachtige parken van Stuttgart en bezoeken de Staatsgalerie.   Deze bevindt zich in een classicistisch gebouw dat  in 1984   werd uitgebreid met een neo-modernistische vleugel van   James Stirling, dat beschouwd wordt als het Duitse   meesterwerk van deze bouwstijl. Met een uitgebreide   collectie  kunst van de 14de tot de 20ste eeuw is het één van   de grootste musea van Duitsland. De afdeling Moderne   Klassieken bekleedt daarin een belangrijke plaats. Met de   expo ‘This is Tomorrow’ wordt de vaste collectie van de   20ste en 21ste eeuw met werken uit grote privé-   verzamelingen geconfronteerd. 

 

 Würzburg ligt aan de noordelijke rand van de Romantische   Strasse aan de rivier de Main. De  oude stad werd haast   volledig herbouwd na de tweede wereldoorlog. Beroemd is   vooral de Barokke Prins-Bischoppelijke Residentie van   Balthazar Neumann (Unesco Werelderfgoed) uit 1744, met   een   spectaculaire trappengalerij en wandschilderingen van   Tiepolo.   
 We bezoeken de oude stad met de Kilian-Dom en het   museum  Kulturspeicher. Dit museum, dat vooral regionale   en Duitse kunst van de 20ste en 21ste eeuw toont, bezit een   belangrijke collectie concrete kunst van de 20ste eeuw,   de Ruppert-verzameling.

In Künzelsau bevinden zich de musea van de privé-verzamelaar Würth. De  collectie in dit complex bestaat uit werken van de 20ste en 21ste eeuw. In de beeldentuin staan 70 werken van 40 kunstenaars, zoals Baselitz, Caro, Chillida, Cragg, Deacon en vele anderen. We bezoeken eveneens een tentoonstelling naar aanleiding van het 100ste geboortejaar van François Morellet. In Focus wordt een nieuwe selectie uit de vaste collectie getoond met werken van moderne en hedendaagse kunstenaars als Baselitz, Buren, Corinth, Sonia Delaunay, Graubner, Barbara Hepworth, Kirchner, Fernand Léger, Miró, Mondriaan, Henry Moore, Penck, Richter en vele anderen. 

 

Worms, Dom

 De Dom van Worms wordt beschouwd als de kleinste en meest   slanke van de drie grote romaanse keizersdomkerken langs de Rijn.   Gebouwd tussen de jaren 1130 en 1181, gaat haar oorsprong terug   naar de vroegchristelijke periode van de late Romeinse tijd.   Het  Joods kerkhof (Unesco Werelderfgoed) is de oudste nog   bestaande joodse begraafplaats van Europa. De oudste grafsteen   dateert van 1058.  

De Kunsthalle Mannheim herbergt een uitgebreide collectie kunst uit de 20ste en 21ste eeuw, met veel aandacht voor Franse schilderkunst, Nieuwe Zakelijkheid en een grote afdeling sculpturen van Rodin, Lehmbruck, Boccioni, Giacometti, Max Ernst, Henry Moore, James Turrell, Dan Graham en vele anderen. De tentoonstelling Radikal Real focust op het ‘Nouveau Réalisme’ met werken van oa  Arman, César, Yves Klein, Daniel Spoerri, en Niki de Saint Phalle.  In ‘Von Düren bis Piranesi’ worden 80 grafische werken uit de Sammlung Anton von Klein (1746 – 1810) getoond.

Limburg an der Lahn, Dom

 Limburg an der Lahn is een van de best bewaarde Duitse   Middeleeuwse steden. Overal in de stad staan merkwaardige   oude huizen en gebouwen. De bekendste bezienswaardigheid     is echter de Dom. Die werd in 1235 gebouwd en is een mooi   voorbeeld van de laat-romaanse bouwstijl, waar ook al wat   elementen van de gotische stijl in  terug te vinden zijn

Praktisch

- Vertrek op 01 oktober 2026 (vertrekuur volgt); lunchpakket mee te brengen
- Thuiskomst op 04 oktober 2026 rond 22h30
- Verblijf op basis van half pension met uitgebreid avondmaal en ontbijt
- Het avondmaal (Heerlen) op de terugreis is inbegrepen in de prijs
- Verder inbegrepen in de prijs: vervoer, baantaksen, fooien, gidsen, inkomsten van de musea,    annulatieverzekering en informatiebrochure.
- Prijs op basis van minstens 45 deelnemers

       o Tweepersoonskamer:  per persoon 570 €
       o Opleg voor éénpersoonskamer: 90 €
       o Opleg niet-leden van Konsept: 80 €

Inschrijven op dinsdag 12 mei 2026 vanaf 07h00.

Uitsluitend via SMS: 0473 93 86 71  (geen telefoon, geen voicemail)

Vermeld je naam en het aantal personen waarvoor je inschrijft (met hun naam), maximaal 2 per SMS

Konsept zal je nog diezelfde dag contacteren. 

Onmiddellijk daarna kan je het verschuldigde bedrag storten op de Konseptrekening nr: 

320-0692986-88 en is je inschrijving definitief.

Leden (lidgeld gestort voor 30/03/2025) hebben voorrang.

STUDIEREIS KONSEPT ZONDAG 10 MEI 2026: WASSENAAR, VOORLINDEN: CLAIRE TABOURET. DEN HAAG, KUNSTMUSEUM: LONDON CALLING. FRANCIS BACON, LUCIAN FREUD, DAVID HOCKNE, PAILA REGO en meer.

Wassenaar: Museum Voorlinden: CLAIRE TABOURET

Claire Tabouret, The Last Day, 2016
Private Collection

Schilderen op doek, op nepbont, plexiglasplaten, bronzen sculpturen en keramiek – voor Claire Tabouret is geen brug te ver. De figuratieve schilder rekt de traditionele grenzen van de schilderkunst op. Ze speelt met kunsthistorische thematiek en reflecteert op menselijke relaties, op hoe je jezelf ziet – als individu én in een groep. Met haar portretten houdt ze je vaak een spiegel voor: wat zie jij, kracht of kwetsbaarheid? Ze schildert met een kleurrijk palet, soms met haast fluorescerende kleuren, dan weer in dunne, transparante verflagen. Haar werk is bij vlagen klassiek, romantisch, dan weer donker, mysterieus. Ondertussen is het doordrenkt van persoonlijke blikken, verhalen en herinneringen, maar ook gebaseerd op beelden die ze op internet of in archieven heeft gevonden.

'Het menselijk gezicht is als het oppervlak van water, altijd in beweging, altijd ongrijpbaar, nooit stil. Door mezelf te schilderen, kan ik die vluchtige toestand vastleggen.’

Den Haag Kunstmuseum: LONDON CALLING. FRANCIS BACON, LUCIAN FREUD, DAVID HOCKNEY, PAULA REGO en meer.

Lucian Freud, Boy Smoking,
1950-1951

Kunstmuseum Den Haag presenteert, in samenwerking met Tate, de grote overzichtstentoonstelling London Calling. Voor het eerst in Nederland worden hoogtepunten van de naoorlogse Britse schilderkunst in een overzicht getoond - schilderijen van onder meer Francis Bacon, Lucian Freud, David Hockney en Paula Rego. Londen is wat hen bindt, net als een gedeelde toepassing van verf: doeken met lijven, blikken, binnenkamers - de uitdrukking van een tijdsbeeld. De menselijke figuur wordt door deze schilders gevierd en tot het uiterste gedreven. Tegelijkertijd kijkt de tentoonstelling verder dan de bekende namen.

London Calling geeft ook ruimte aan kunstenaars die lang buiten de schijnwerpers vielen, zoals Celia Paul, Eva Frankfurther en Denzil Forrester. Zo ontstaat een bredere kring rond de ‘School of London’ – geen officiële beweging, maar een gedeelde zoektocht naar hoe je de wereld om je heen kunt schilderen.

PRAKTISCH 

Datum: ZONDAG  10 mei 2026.

Vertrek: 09h00 hoek Pulhoflaan – Grote Steenweg Berchem (halte tram 7 en 15)

Terug: omstreeks 19h00

Inschrijven: dinsdag 21 april 2026 vanaf 08h00.
Enkel met een sms via de Konsepttelefoon: 0473 93 86 71.
Vermeld je naam, je telefoonnummer en de namen van iedereen voor wie je inschrijft, maximaal 2 inschrijvingen per sms. Konsept zal je daarna zo snel mogelijk contacteren. 

Pas nadat Konsept je contacteerde kan je het verschuldigde bedrag storten op de Konseptrekening IBAN  BE56 3200 6929 8688  -  BIC  BBRUBEBB en is je inschrijving definitief.

Leden Konsept:  65 €.  Niet leden: 75 €  (Leden hebben voorrang)

Breng alvast een hapje mee voor onderweg.

THRESHOLDS: EEN TENTOONSTELLING MET WERK VAN CURATOREN FREYA VAN ESBROECK (ATELIERLEERKRACHT BEELDHOUWEN & RUIMTELIJKE KUNST ABK MORTSEL) EN ERKI DE VRIES & EEN GROEP MULTIDISCILPLINAIRE KUNSTENAARS

 THRESHOLDS

ERKI DE VRIES EN FREYA VAN ESBROECK

(WithWIT)

Curatoren

en Ruben Bellinkx, Michiel Alberts, Ilke De Vries en Sibran Sampers.

zo 08 mrt 2026 - zo 31 mei 2026

STEDELIJK MUSEUM AARSCHOT

Een threshold is geen lijn, maar een veld — geen punt, maar een duur.
Ze markeert niet de grens zélf, maar het moment daartussen: tussen aankomen en vertrekken, tussen loslaten en toekomen, tussen niet meer en nog niet.
Een verschuiving. Een tussenruimte. Een toestand die zich niet laat vastleggen, maar voelbaar wordt in het lichaam, in de ruimte, in beweging en tijd.

Erki De Vries en Freija Van Esbroeck, samen het gezelschap WithWIT, brengen voor deze tentoonstelling een groep multidisciplinaire kunstenaars samen.

Je beweegt door (licht-) installaties, sculpturen, foto’s en video’s. Ze bevinden zich op grensgebieden tussen mens, dier en ding, werkelijkheid en fictie, poëzie en absurditeit. Sommige werken vragen om stilstand en aandacht, andere zetten je letterlijk in beweging. Alle werken hebben op hun eigen manier een link met theater of performance. Wat ze verbindt, is hun positie in het interstitium — de kier tussen twee toestanden. Ze zijn niet gevat in een helder voor of na, maar bewegen zich in het er tussen.

Wie over de drempel stapt, merkt dat de ruimte anders aanvoelt.
Langzamer. Aandachtiger. Zintuiglijker.

Thresholds is een uitnodiging om tijd te nemen, om te vertragen, en aanwezig te zijn in het moment waar het ene in het andere overgaat.

Met werk van Ruben Bellinkx, Michiel Alberts, Ilke De Vries en Sibran Sampers.

WithWIT werd in 2014 opgericht door Erki De Vries en Freija Van Esbroeck, beiden bekend voor hun beeldend werk en hun scenografiëen voor dans en theater. WithWIT ondersteunt een waaier aan beeldende activiteiten (theatervoorstellingen, performances, installaties, tentoonstellingen). In samenwerking met kunstenaars uit diverse disciplines brengt WithWIT experimenteel beeldend werk voor alle leeftijden. Hun woordeloze voorstellingen overstijgen taalbarrières en moedigen aan om de verwondering en de magie van het beeld te koesteren. Installaties of sculpturen zijn daarbij niet louter functioneel of dienstbaar aan een verhaal, maar worden zelf hoofdrolspelers. In de intimiteit van een theaterbox krijgen ze een nieuwe, gelaagde betekenis. Zo ontstaan poëtische werelden voor groot en klein waarin beeldende kunst en theater versmelten.

Stedelijk Museum Aarschot
Elisabethlaan 103
3200 Aarschot

zaterdag & zondag: 14:00–18:00
dinsdag, woensdag, donderdag & vrijdag: 09:00–12:00 en 13:00–16:30

ALVAST MET STIP TE NOTEREN: EINDEJAARSTENTOONSTELLINGEN ABK MORTSEL & EDEGEM

 

- zaterdag 20 en zondag 21 juni: Eindejaarstentoonstelling ABK Mortsel

- vrijdag 19 juni om 19.00 uur: Proclamatie 3de graad jongeren en volwassenen, 4de graad en specialisatie

- zaterdag 20 juni om 10.30 uur:Proclamatie 2de graad Mortsel hoofdvestiging en Klimboom (kinderen 12 jaar)

- woensdag 18 juni van 14.00 tot 20.00 uur, vrijdag 20 juni van 16.00 tot 18.00 uur en  zaterdag 21 juni van 9.00 tot 12.30:  tentoonstelling in Zwaluwnest, Drie Eikenstraat 16: 

STUDENTEN DOORSTROOMJAREN 4DE GRAAD EN SPECIALISATIE ABK MORTSEL NEMEN DEEL AAN 'ATELIER IN BEELD' ZATERDAG 2 & ZONDAG 3 MEI 2026

Atelier in beeld is het grote open atelierweekend voor beeldend kunstenaars in Vlaanderen en Brussel, georganiseerd door Kunstwerkt vzw.

Tijdens dit inspirerende weekend openen meer dan 2500 beeldend kunstenaars hun deuren. Bezoekers ontdekken bijzondere werkplekken, ontmoeten makers en laten zich verrassen door hun creaties.

Want meer dan ooit is het atelier een noodzakelijke plek van rust en verbeelding. In een hypernerveuze samenleving die voortdurend trilt van prikkels en snelheid, vormt het atelier een tegenstem. Een plek waar traagheid mag en waar handen denken. Atelier in beeld zet die plekken in de kijker: niet enkel als werkruimte, maar als toevluchtsoord, als adempauze, als ruimte om te verwerken wat buiten te snel gaat.

VANAF DONDERDAG 22 MEI 2026 INSCHRIJVINGEN SCHOOLJAAR 2025-2026 VOOR HUIDIGE STUDENTEN EN/OF HUN GEZINSLID.

 

Schrijf je in aan de academie voor beeldende kunst!

Is het iets wat al lang op je verlanglijstje staat, maar waartoe je nog niet bent gekomen?
Wil je misschien na een tijdje van onderbreking toch heel graag je kunstopleiding verderzetten?
 Twijfel je welke richting in de beeldende kunst je het best ligt:
schilderen, beeldhouwen, grafiek, grafische vormgeving, foto, film, …..?

Kom dan kijken:

-  zaterdag 2 mei van 10.00 tot 16.00 uur naar de ‘Open Ateliers’ en/of 
-  zaterdag 20 en zo 21 juni naar de Eindejaarsexpo,telkens van 10.00 tot 17.00 uur,

 ABK Mortsel: Lieven Gevaertstraat 52 

Vanaf donderdag 22 mei kan je opnieuw inschrijven voor het volgende schooljaar, online of via het secretariaat. 

Dat kan als je dit schooljaar leerling bent in onze academie of als gezinslid van een leerling in onze academie. 

Meer info  

De lessen gaan door tot en met vrijdag 13 juni. 

Op vrijdag 27 juni krijg je de kans om je werk op te halen. Je ouders kunnen die middag tussen 16.00 en 18.00 met de leerkracht op gesprek komen. Je krijgt hiervoor nog een uitnodiging via email van je leerkracht. 

LOTTE VAN DE WERF, LAATSTEJAARSSTUDENTE BEELDHOUWEN EN RUIMTELIJKE KUNST ABK MORTSEL ONTWERPT 'DRAAG.KRACHT': EEN SCULPTURALE ZITPLEK DIE TROOST EN VERBINDING BIEDT IN HOEVETUIN MORTSEL

De groep van de nieuwe Hoevetuin schreef in het voorjaar van 2025 een opdracht uit voor de afdeling beeldhouwen en ruimtelijke kunst van de Academie Mortsel om een sculpturale zitplek te ontwerpen die troost en verbinding biedt.

Een jury selecteerde twee werken die gerealiseerd worden. Draag.kracht is er daar één van.

Lotte Van De Werf(° 1984) heeft in haar artistieke werk een voorliefde voor natuurlijk vormen en lichamelijkheid. Geborgenheid is een rode draad in wat ze maakt. Van kleine stenen die perfect in je hand passen, vormen of figuren die gedragen worden door tegenvormen tot afdrukken van stukken van haar lichaam.
In haar jaszak zit altijd een kleine zwerfsteen. Tegen haar lijf plakt heel vaak een kind.

FEESTELIJKE INHULDIGING

DRAAG.KRACHT

LOTTE VAN DE WERF

 ZONDAG 26 APRIL 2026
om 11u30

Lotte Van de Werf, 'draag-kracht', 

Welkom aan de troostbank, gedichtenkast en troostboekenkast!

De Hoevetuin is een unieke plek, een combinatie van troostplek én eetbare tuin. Op 26 april verwelkomen we feestelijk de nieuwe troostbank, de gedichtenkast en de troostboekenkast.

Het programma:

11u30: De troostbank wordt spectaculair door een kraan op haar plaats gelegd
13-14u: Picknick (potluck: Hoevetuin zorgt voor soep en drank, jij voor ander lekkers) & je kan zelf je eigen trooststeen maken
14u00:  Feestelijke inhuldiging met gedichten, speeches, drankjes en meer

De nieuwe troostbank is het resultaat van een samenwerking met de Academie voor Beeldende kunst van Mortsel. Veel studenten van de beeldhouwklas ontwierpen prachtige troostbanken. De keuze viel op het ontwerp van Lotte Van de Werf ‘Draag.kracht’. Een ontwerp dat uitnodigt om stil te staan en dat ruimte geeft aan alle emoties.

De gedichtenkast, met mooie troostgedichten van levende en overleden Mortselse dichters, is een initiatief van dichteres Hilde Keteleer en Poëziecentrum Nijmegen.

De troostboekenkast is er voor iedereen die verlies ervaart of troost zoekt. Je kan de boeken op de troostbanken lezen of uitlenen en thuis lezen. Er is ook een boekje voor de bezoekers waarin je zelf wat kwijt kan. De troostboekenkast is voor de Hoevetuin gemaakt door dagcentrum De Zonnebloemen.

Locatie en organisatie:

Hoevetuin - eetbare tuin en troostplek (Velt Koude Beek)
Wouter Volcaertstraat 44 , 2640 Mortsel

STUDIEREIS KONSEPT ZONDAG 22 MAART 2026: KREFELD & DÜSSELDORF

KREFELD, Kaiser-Wilhelm-Museum: Van Jugendstil en modernisme tot Pop en Zero, van Monet tot Richter

 

Het Kaiser Wilhelm Museum toon haar vaste collectie in 15 thematische ruimtes, die regelmatig opnieuw ingericht worden. Sculpturen, schilderijen, grafiek, fotografie en designobjecten vormen samen verrassende verhalen. Van Jugendstil en de innovatieve vormentaal van het modernisme van de jaren twintig, tot Popart, Zero en Streetart. Er zijn werken van Mondriaan, Anni Albers, László Moholy-Nagy, Ludwig Mies van der Rohe, Marcel Breuer, Heinrich Campendonk, Alan Charlton, Eric Chevallier, Katharina Fritsch, Günter Fruhtrunk, Dan Graham, Erich Heckel, Anton Henning, Yves Klein, Adolf Luther, Helmuth Macke, Linda Müller, Heinrich Nauen, Gerhard Richter, Dieter Roth, Wilhelm Wagenfeld, Andy Warhol, Beuys en anderen. John Thorn Prikker (1868-1932) maakte in 1923 enkele grote wandschilderingen voor het museum. 

DÜSSELDORF, KUNSTPALAST: Monet – Cézanne – Matisse (The Scharf Collection)

 

De Scharf-collectie is een Duitse privécollectie van Franse kunst uit de negentiende en twintigste eeuw en internationale hedendaagse kunst. Zij wordt nu in het Kunstpalast voor het eerst tentoongesteld. Ondanks vele verliezen tijdens de oorlog wist Gerstenbergs dochter Margarethe Scharf het grootste deel van de collectie te redden en deze na te laten aan haar twee zonen Walther en Dieter Scharf. Na de verdeling van de collectie onder de kleinkinderen hebben Walther Scharf, zijn vrouw Eve en zoon René de focus op Frankrijk verder uitgebreid met werken van onder andere Claude Monet, Paul Cézanne, Pierre Bonnard, Henri Matisse en Pablo Picasso.

PRAKTISCH             

Datum: ZONDAG  22 MAART 2026.

Vertrek: 08h00 hoek Pulhoflaan – Grote Steenweg Berchem (halte tram 7 en 15)

Terug: omstreeks 19h30

Inschrijven: dinsdag 10 maart 2026 vanaf 08h00.

Enkel met een sms via de Konsepttelefoon: 0473 93 86 71. Vermeld je naam, je telefoonnummer en de namen van iedereen voor wie je inschrijft, maximaal 2 inschrijvingen per sms. Konsept zal je daarna zo snel mogelijk contacteren. 

Pas nadat Konsept je contacteerde kan je het verschuldigde bedrag storten op de Konseptrekening IBAN  BE56 3200 6929 8688  -  BIC  BBRUBEBB en is je inschrijving definitief.

Leden Konsept:  54 €.  Niet leden: 64 €  (Leden hebben voorrang)

Breng alvast een hapje mee voor onderweg.

DIORAMA: LEZING & EXPO JAN PYPERS IN BAM! BOVENGALERIJ ACADEMIE MORTSEL

JAN PYPERS

DIORAMA

LEZING & OPENING EXPO

WOENSDAG  11 MAART 2026 - 19u00

BAM! BOVENGALERIJ ACADEMIE MORTSEL

 

Jan Pypers (1982) verkent de grenzen tussen film, fotografie en beeldhouwkunst. Hij creëert zorgvuldig opgebouwde schaalmodellen die hij fotografeert en daarna vernietigt. Het enige overblijfsel van dit intensieve proces is de foto, die de illusie van een echt landschap oproept.

Zijn werk heeft een duidelijke filmische inslag, geïnspireerd door regisseurs zoals Steven Spielberg, Wes Anderson en Tim Burton. De zorgvuldig geënsceneerde taferelen lijken te suggereren dat er iets staat te gebeuren, maar de logica is zoek.

De kijker wordt uitgenodigd om, zoals bij het ontwaken na een droom, zelf invulling te geven aan het onvolledige verhaal. Zijn werk is in verschillende landen tentoongesteld en werd internationaal erkend in 2024 met de benoeming tot Hasselblad Master.

Expo: van 11/03 t/m 01/04/2026 

(tijdens de openingsuren van het secretartiaat)

"IK WIST NIET DAT HET DKO MIJ ZO GELUKKIG KON MAKEN!" ROSA WEIS (STUDENTE ATELIER BEELDHOUWKUNST ABK MORTSEL) IN REKTO:VERSO

(c) Elien Roemendael 

 

Toen Rosa Weis enkele jaren geleden les begon te volgen aan het deeltijds kunstonderwijs, ging er voor haar een nieuwe wereld open. Tussen de pigmentflesjes en sokkels, materiaalkisten en kleiblokken, ontstond een heel nieuw begrip van wat onderwijs kan en mag zijn: een experimentele en genereuze leeromgeving – letterlijk en figuurlijk.

Wie bij ons, in de kunstacademie in Mortsel, de beeldhouwklas binnenstapt, ziet meteen de materiaalkast. In die ietwat saai-grijze roldeurkast – vol met grote en kleine dozen, pigment- en inktflesjes, oude take-outbakjes die tot bewaarkistjes zijn omgetoverd – vind je alles wat nodig is om een beeldend kunstwerk te maken. Wanneer je iets zoekt of kwijt bent, een probleem opduikt of de inspiratie even weg is, is het advies steevast: ‘Kijk eens in de kast.’ Dit zijn de deuren van Narnia, de poorten tot de verbeelding: hier stap je van de ene wereld in de andere.

Nochtans is de magie van mijn beeldhouwklas allesbehalve bovennatuurlijk. Integendeel, de betovering is banaal en heeft simpelweg te maken met wat al voorhanden is: het lokaal. Wat de Franse filosoof Gaston Bachelard (1884-1962) al wist toen hij in 1957 La Poétique de l’espace uitbracht, kan ik na enkele jaren les volgen in het deeltijds kunstonderwijs (dko) intussen beamen: bepaalde ruimtes spreken tot de verbeelding. De ruimtelijke rigiditeit van een doorsnee lokaal in het leerplichtonderwijs – met hun identieke lessenaars, lockers en ‘vaste plaatsen’ – wordt hier immers aan het wankelen gebracht met prikkelende rommelkasten, -hoekjes en alle kunstwerken die erdoor tot stand komen. De (ruimtelijke) vrijheid van het dko is dan ook geen bijkomstigheid, maar iets om te koesteren.

Ik heb de lokaaldeur nog maar net geopend en ik ruik het al: iemand heeft weer een lading sinaasappelen meegebracht. Aan de centrale werktafel (een constructie van een plank en drie schragen) zit E. zoals gewoonlijk uit de sinaasappelhuid mannetjes te snijden. Een sinaasappellijfje en een sinaasappelhoofd en tweemaal twee sinaasappelvingers. De figuurtjes hangt ze vervolgens aan nagels op boven de deur, waar ze in alle rust kunnen drogen. Onder deze Citrusfiguren wandel ik wekelijks het lokaal binnen: een zegening. 

Grondplan van het dko

De materiaalkast in mijn beeldhouwklas is natuurlijk niet de enige in haar soort. Ze is een van vele opbergkasten in talloze hobbylokalen, verspreid over heel Vlaanderen, waarrond amateurkunstenaars wekelijks samenkomen in het deeltijds kunstonderwijs. Het dko is een erkende onderwijsvorm in Vlaanderen en biedt sinds 1990 buitenschoolse opleidingen in de podium- en beeldende kunsten. Een gereglementeerd systeem, met vastgelegde richtlijnen en deskundige docenten, moet ervoor zorgen dat iedereen – van aspirerende (amateur)kunstenaars tot creatieve hobbyisten – hier terecht kan voor een volwaardig diploma glasblazen of urban dance. Democratische toegangsprijzen (met onder andere sociale tarieven) en flexibele lesuren (ook buiten de kantooruren) moeten er bovendien voor zorgen dat zoveel mogelijk mensen hun weg naar het dko vinden. 

Lees hier het volledige artikel.

Rosa Weis studeert kunstwetenschappen aan de KU Leuven en rondt momenteel haar master af.

SOLOTENTOONSTELLING KUMI OGURO, VROUW VAN DAVID OOMS (ATELIERLEERKRACHT SCHILDERKUNST ABK MORTSEL).

KUMI OGURO

Solotentoonstelling
 Galerie Miss Pelters

Mechelen

Elke zaterdag en zondag bent u hier tussen 13.00 en 17.00 uur van harte welkom, samen met curator Renée Pijpers en/of mijzelf.

Op werkdagen kunt u de galerij bezoeken tijdens de openingstijden van het DMV (10.00 - 17.00 uur).Gelieve aan te bellen bij de voordeur.
Sint-Katelijnestraat 16, 2800 Mechelen, België

 Kumi Oguro (1972) is een Japanse kunstenares die sinds 1999 in Antwerpen, België woont en werkt.Ze begon in 1996 met een fotografieopleiding in Londen en vervolgde deze aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen tot 2003.

Naast fotografie experimenteerde ze ook met video en installaties in het kader van een postdoctoraal programma, Transmedia in Brussel. Haar onderzoeksthema binnen dit programma was de relatie tussen stilstaande en bewegende beelden.

Dit is tevens het onderwerp van haar scriptie voor de masteropleiding Filmstudies en Beeldcultuur aan de Universiteit Antwerpen in 2006.

Oguro heeft deelgenomen aan tentoonstellingen en kunst-/fotografiebeurzen in Europa, de VS, Canada en Japan.

Ze maakte  beelden voor  producties van de Vlaamse Opera.

Haar foto's zijn onder meer gebruikt in programma's van de Opéra national de Paris en het Festival d'Aix-en-Provence, en sierden de omslagen van verschillende romans.

Haar eerste boek, NOISE, werd in 2008 uitgegeven door Le caillou bleu.
Haar tweede boek, HESTER, werd in 2021 uitgegeven door Stockmans Art Books / Bruno Devos.

BOEKVOORSTELLING 'ENGEL VAN DE BLAUWE STAD' VAN CARMEN VAN GEFFEN, ECHTGENOTE ORPHEE TITUS (ATELIERLEERKRACHT SCHILDERKUNST ABK MORTSEL)

BOEKVOORSTELLING 'ENGEL VAN DE BLAUWE STAD'

CARMEN VAN GEFFEN

Een historische roman over de cholera-epidemie van 1866 in Antwerpen. In het hart van een ontwrichte stad onderzoekt Carmen hoe macht, zorg en waarheid zich tot elkaar verhouden, en hoe angst en idealisme elkaar kunnen versterken of vernietigen. De roman onthult de dunne grens tussen overtuiging en opportunisme, tussen wetenschappelijke vooruitgang en morele blindheid.

Engel van de blauwe stad is niet alleen een evocatie van een vergeten geschiedenis, maar ook een reflectie op de kwetsbaarheid van menselijkheid in tijden van crisis.

Het boek zal ter plaatse te koop worden aangeboden en kan uiteraard gesigneerd worden door de auteur. 

Inschrijven via peetersbert@telenet.be  met vermelding van het aantal personen.
Wees er snel bij, want er kunnen maar 50 mensen aan deze Zitstatie deelnemen.

De lezing gaat door in De Kunststatie op dinsdag 24 februari 2026 om 20.00 uur. 

DE KUNSTSTATIE BV
Kerkstraat 13
2640 Mortsel

Open wo tot za van 11.00 – 18.00 uur
+32 478317763

'WHERE INNER WORLDS MEET HORIZONS':TENTOONSTELLING MARGARET EDEN (KONSEPTLID EN STUDENTE ABK MORTSEL)

MARGARET EDEN

WHERE INNER WORLDS MEET HORIZONS

7 februari t/m 1 maart 2026

CULTUURHUIS DE BIJL/ZOERSEL

 

Margaret Eden toont in haar schilderijen en sculpturen de weidse en overweldigende natuur van haar geboorteland Argentinië. In haar werk zoekt ze een evenwicht tussen het ruimtelijke en het abstracte, tussen licht en tegenlicht, stilstand en beweging, harmonie en spanning. Haar contemplerende figuren tonen de sporen van het maakproces, stille getuigen van ontstaan en transformatie.

Margaret Eden, geboren in de Argentijnse provincie Santa Fe, koesterde al op jonge leeftijd artistieke ambities. Ze studeerde aan de Kunstacademie in Buenos Aires, waar ze haar diploma in schilderkunst en beeldhouwkunst behaalde. Momenteel woont ze in België en is ze fulltime kunstenaar en moeder. Ze ontwikkelde al snel haar eigen stijl, die streeft naar een ideale synthese van naturalistische weergave, persoonlijke expressie en abstracte ordening. Margaret bewondert met name schilders als Nicolas De Stael, Adrian Ghenie en Morandi. 

Haar schilderijen kenmerken zich door een sterke vereenvoudiging van vormen, balancerend op de grens van figuratie en abstractie. De schilderijen die ze zo creëert, zijn ruimtelijke impressies van kleurcontrast, een licht palet met een helder kleurenpalet. De overlapping van ongedefinieerde figuren en transparantie roepen beweging en herinnering op, op zoek naar harmonie en rust. De Argentijnse pampa's vormen een inspiratiebron voor haar composities. Ze gebruikt foto's van mensen, stadsgezichten en landschappen als uitgangspunt voor haar schilderijen. Zeegezichten zijn ook een van haar favoriete thema's; de subtiele koele en warme tinten brengt ze aan met dikke verfstreken, een paletmes voor vlakke segmenten, structuur en soliditeit.

Haar sculpturen zijn geïnspireerd door traditie; Philip Aguirre y Otegui, Danh Vō en Eduardo Chillida behoren tot haar favoriete beeldhouwers. Ze hanteert een meer klassieke figuratieve benadering en gebruikt alledaagse scènes zoals werkende mensen en gesprekken. Deze figuren proberen de innerlijke waarheden van de mens, de menselijke conditie en de kwetsbaarheid ervan uit te drukken. Ze gebruikt voornamelijk traditionele materialen zoals brons, cement, gips en keramiek. De figuren openbaren zich tijdens het proces in klei; ze benut het expressieve karakter van verschillende soorten oppervlakken – ruw, glad, oneffen – en houdt de sporen van het beeldhouwproces graag zichtbaar in haar voltooide werken. Margaret onderzoekt ook graag de balans tussen twee uitersten: het organische en het geometrische, abstracte vormen.

cultuurhuis de Bijl: Dorp 1 2980 Zoersel
7 februari t/m 1 maart 2026
zaterdag van 13.30 tot 18 uur en zondag van 11 tot 18 uur.

PROGRAMMA ABK MORTSEL OP 'VONK', DE DAG VAN DE ACADEMIES 2026, ZATERDAG 7 FEBRUARI 2026.

 

MARIANNE LESAGE, LEERKRACHT BEELDENDE VORMING 2DE GRAAD ABK MORTSEL/VESTIGINGSPLAATS KLIMBOOM, GESELECTEERD VOOR TENTOONSTELLING 'DRAAD-HET ABSURDE IS OVERAL' IN MUSEUM TEXTURE (KORTRIJK)

Na een open call van Kunstwerkt en Texture ben ik één van de 33 geselecteerden (uit ± 500 inzendingen) voor DRAAD - het absurde is overal in museum Texture in Kortrijk.

 

Ik installeerde daar mijn XXL Krukken - een deel van mijn afstudeerproject beeldhouwen/ruimtelijke kunst in het park van Boechout.

Ik transformeerde ze tot een - centraal opgestelde - binnensculptuur die het dak van het vlas-en textielmuseum ondersteunt, metafoor voor zorgdragen van erfgoed.

Waar een medische kruk normaal functioneel en op mensenmaat is wordt deze hier in dat formaat en deze situ disfunctioneel, monumentaal, bevreemdend.   Absurd?

‘Krukken” 2025.  Hout, touw, leer.   270x60x 16cm

Het is een gevarieerde, zeer strenge selectie geworden, voor de mogelijkheden van textiele technieken en met een goede scenografie.

Uit de catalogus:

.. De 33 kunstenaars vinden schoonheid in restmateriaal, ontdekken kracht in het kwetsbare en het alledaagse speels binnenstebuiten tot iet heerlijk absurds. 

Ze nodigen uit om mee te stappen in een wereld waar textiel niet alleen verbindt, maar ook bevraagt - onze gewoontes, onze snelheid, onze manier van kijken.

Marianne Lesage.

TENTOONSTELLING JANNEMIE SWINNEN, KONSEPTLID EN STUDENTE ATELIER TEKENEN GEMENGDE TECHNIEKEN ABK MORTSEL IN HOEVE DIESEGHEM.

 

NIEUWE AANGEKOCHTE BOEKEN DOOR KONSEPT VOOR BIBLIOTHEEK

 

LEZING MICHELE MATYN & AFHALEN PREMIEPLAAT 2026 VOOR ERELEDEN KONSEPT

 

LEZING MICHELE MATYN

ATELIERLEERKRACHT INTERACTIEVE MEDIA ABK MORTSEL

ZATERDAG 17 JANUARI 2026 (11-12 uur)

BOVENZAAL ABK MORTSEL 

(c) Michèle Matyn, Mamanmerengue,2026
& premieplaat Konsept 2026

Tijdens een reis in 2023, op zoek naar Le Trou du Souffleur in de Calanques bij Marseille, ontstond deze polaroidopname in Les Goudes. Het beeld toont een zonovergoten kustlandschap waarin suikerachtige rotsformaties het licht tegenhouden en verzachten. Door hun afgeronde vormen nodigen ze uit tot lichamelijke projectie: met verbeelding kunnen er fragmenten van een menselijk lichaam in worden herkend.

De afbeelding functioneert niet louter als registratie van een plek, maar als drager van subjectieve associaties. Wat zichtbaar is, vermengt zich met wat de kijker erin legt: herinneringen, verlangens en innerlijke beelden. Zo wordt het landschap een spiegel waarin zowel het externe als het mentale landschap samenkomen.

Als een rituele actie.
De afdruk van de polaroid wordt een persoonlijk schrijn, je creëert een band met de afbeelding door ze te voeden met kleine kerstomaatjes. 

In een rituele handeling wordt de polaroidafdruk behandeld als een persoonlijk schrijn. Door het beeld te ‘voeden’ met kleine kerstomaatjes ontstaat een intieme relatie tussen maker en afbeelding. Deze zorgende, bijna moederlijke handeling activeert het beeld en verleent het een tijdelijk, levend karakter. 

Mamanmerengue onderzoekt zo hoe beelden kunnen functioneren als objecten van affect, projectie en ritueel, en hoe betekenis ontstaat in de wisselwerking tussen kijken, aanraken en verzorgen.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------                                       

Afhaalmoment premieplaat 2026

Na de lezing kunnen ereleden hun premieplaat 2026 afhalen in de bovenzaal van de ABK Mortsel

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

LEZING ORPHEE TITUS (ATELIERLEERKRACHT SCHILDERKUNST ABK MORTSEL) IN DE KUNSTSTATIE MORTSEL

 

VONK: DAG VAN DE ACADEMIES ZATERDAG 7 FEBRUARI 2026

 

Save the date: tijdens de Dag van de Academies, op 7 februari, slaan de vonken in de Academie voor Beeld over. Iedereen die van vuurwerk houdt, is van 10.00 tot 16u00 uur van harte welkom!

SELECTIE AANGEKOCHTE BOEKEN DOOR KONSEPT VOOR BIBLIOTHEEK ABK MORTSEL

 

NIEUWSGIERIG NAAR

 DE MEER DAN

5000 KUNSTBOEKEN IN DE BIB?

KLIK OP DE AFBEELDING VAN DE BOEKENKAST IN DE

RECHTERNAVIGATIEBALK VAN DEZE BLOG.

MICHELE MATYN (ATELIERLEERKRACHT INTERACTIEVE MEDIA ABK MORTSEL) ONTWERPT PREMIEPLAAT ERELEDEN KONSEPT 2026

Mama Merengue

 Michèle Matyn, 2025

premieplaat ereleden Konsept 2026

Een mooie tekst, Daydreams of a Solitary Stroller, al een hele tijd geleden geschreven door Inge Henneman voor DWB magazine, over de polaroid beelden die ik nam onderweg tijdens mijn reizen.
https://michelematyn.be/essays/daydreams-of-a-solitary-stroller

Omdat de premieplaat ook een polaroid opname is van aan de kust bij Marseille, is deze tekst inhoudelijk relevant naar hoe ik fotografie inzet naar mijn beleving van het landschap.Dit is de link met beelden erbij:https://michelematyn.be/projects/project-samantha. Deze staan ook allemaal in mijn boek.

Mama Merengue
Is een polaroid opname bij Les Goudes in Marseille.Een idyllische reis op zoek naar een fluistergat, ‘Le Trou du Souffleur’ in de Calangue, Marseille, France in 2023.

... De typisch warme en ‘foute’ kleuren, de lichtflitsen, en de wazige onscherpte zijn het gevolg van imperfecties en toevalligheden eigen aan het automatisme van de camera.  Matyn zet de picturale poëzie van de polaroid in om beelden te creëren die de herinnering bewaren aan het nagenoeg animistische verbond dat ze sluit met de natuur. ,...

Waarom tomaatjes?
Het verbond dat Michèle maakt met de natuur, op de moment dat ze een fotografisch beeld maakt, bezegelt ze door een voedzame vrucht achter te laten.De bedoeling is dat je je band met het object, het fotografische beeld, letterlijk voedt met kerstomaatjes, als een rituele actie.De kerstomaatjes, vuurrood van kleur geven een goed contrast met het zeemzoete diffuse beeld van de witte, suikerachtig rotsen.

DAYDREAMS OF A SOLITARY STROLLER

..

Michèle Matyn (1978) maakte voor deze fotokatern, Daydreams of a Solitary Stroller, een selectie uit de polaroids die ze meebracht van haar verre, eenzame reizen door centraal Canada, Frankrijk en Spanje. De eerste tocht kreeg de titel I wasn’t born yesterday, deary. A trip in the eye of Guy Maddin. Matyn reed met de jeep vanuit Winnipeg (het geografische midden van het Noord-Amerikaanse continent) door de provincies Saskatchewan en Manitoba. Een maand permafrost. Een slordige 8.500 kilometer in het putje van de winter van 2009. De reis die ze in het voorjaar van 2010 ondernam kreeg de titel Samanta en ging langs zoveel mogelijk omwegen van Antwerpen naar de Semana Santa in Andalusië. Een kleine 9.000 kilometer met een Peugeot Partner omgebouwd tot mobiel atelier en slaapruimte.

Dat Matyns omgang met foto’s is ingebed in een experimentele praktijk van quasi rituele acties, dat ze haar foto’s metershoog uitvergroot op de muur presenteert en verbindt met sculpturen en installaties, of dat ze fotokaders kneedt van marsepein, dat alles kan je in deze verstilde sequentie van polaroids niet terugvinden.
En toch resulteren ook deze mysterieuze, droomachtige beelden van rotsformaties, bomen, bergen en stenen ontegensprekelijk uit dat radicaal subjectieve, creatieve proces. In de foto’s van Matyn hebben de velden ogen en de bossen oren, zoals in de middeleeuwse tekeningen van Jheronimus Bosch. Ze zoekt in de natuur contact met iets onuitsprekelijks, iets wat terugkijkt, zoals de knipoog in een steen (Sad Elephant).

Menig fotografieproject dient als een vrijgeleide om avontuurlijke reizen te maken en op de meest desolate plekken in extreme omstandigheden rond te zwerven, maar de manier waarop Michèle Matyn de polaroidcamera inzet in haar intens persoonlijke beleving van het landschap lijkt een omkering van de gebruikelijke documentaire benadering vanuit een eerder afstandelijk en neutraal standpunt.

De typisch warme en ‘foute’ kleuren, de lichtflitsen, en de wazige onscherpte zijn het gevolg van imperfecties en toevalligheden eigen aan het automatisme van de camera.  Matyn zet de picturale poëzie van de polaroid in om beelden te creëren die de herinnering bewaren aan het nagenoeg animistische verbond dat ze sluit met de natuur. 
In de bergrug suggereert ze een glimlach (Happy Mountain).

Close encounters hebben vaak iets spooky. Stenen en boomstronken, dode stammen en heuvels lijken opgeladen met de emotionele energie van bijzondere ontmoetingen. Fotograferen is voor Matyn allerminst een optisch scannen, ze laat zich voluit leiden door de verbeelding en het onbekende. Het is niet haar intentie te tonen wat er is, het landschap als verte en voorstelling, maar in te zoomen op wat aan haar verschijnt.

Kijk nog eens naar deze polaroids. Eerst geloven en dan zien. Ik herken tragische gedaanten: de grimas van een schedel (Craneo), een Paaseilandachtige figuur overdekt met mos tussen gigantische stenen die uit de hemel zijn gevallen (Sphinx), een versteende schrikgestalte die zijn vleugels spreidt(Agua del Gato), een naargeestig skelet met verbrande holten (Der böse Tod) …
Matyn maakt met de camera als haar medespeler die momenten zichtbaar waarop de tijd stolt tot sculptuur en de natuur verschijnt als bezielde creatuur.
In de polaroids worden de dreigende en smekende wezens wier donkere gaten ons naar binnen zuigen als het ware belichaamd. Haar research naar eeuwenoude volksverhalen en gebruiken, antropologische mythen en sagen, maar evengoed populaire strips en films over de dunne grens tussen mens en dier, tussen mens en demon voedt haar ontvankelijkheid voor krachten in de natuur. Zo adopteert ze tijdens haar pelgrimages ook de boomstronk Lucien Desert als gezelschap om haar angsten te bezweren, en verwees Gloria, haar foto’s en performances rond een storthoop op een braakliggend terrein in Antwerpen, naar de bebrilde compostberg die als orakel geraadpleegd werd door de Freggels, de ondergrondse griezels in de populaire poppenserie van Jim Henson.

Michèle Matyn is een dame met soul. Haar werk refereert aan de bron van het occulte in artistieke tradities van het surrealisme tot de geheimzinnige polaroids van de Russische regisseur Andrej Tarkovski, de duende van García Lorca, of nog aan de actuele interesse voor het animisme dat de modernistische tweedeling tussen zielloze en bezielde materie, tussen fictie en realiteit in twijfel trekt, en de werkelijkheid oplaadt met verborgen krachten (zie de tentoonstelling Animism in het MuHKA en Extra City in Antwerpen). Het is interessant om te zien hoe Matyn met fotografie omgaat. Net dat medium is sinds haar ontstaan ingezet om de werkelijkheid te objectiveren, op een afstand te plaatsen als ‘het andere’. Wat als we die scheiding opheffen en het onbekende uitnodigen om zichzelf kenbaar te maken in een beeld? Dan wordt fotografie een beetje magie.

Het fotograferen van dingen die een bijzondere, emotionele betekenis hebben en daardoor het karakter krijgen van een Merzbau of een schrijn, is terug te vinden in Matyns oudere fotoreeksen Superfans, over idolatrie, en in het prachtige portret van (en mét) de zanger Daniel Johnston, Love is the answer and you know that for sure. Dat is ook de titel van haar eerste solotentoonstellingen in De  Brakke Grond in Amsterdam in 2006 en in het FotoMuseum Provincie Antwerpen in2007. Ze presenteerde datzelfde jaar Bivak Gloria in het Hessenhuis, The coming of the green man in Homey en Back to the future in Kunstencentrum België in Hasselt. In 2008 exposeerde ze Bodil Edenhagen. We live together in a photograph of time in de Sint-Lucaspassage Antwerpen, en in 2009 Boterknieën in kunstruimte 1646 in Den Haag. I wasn’t born yesterday, deary. A trip in the eye of Guy Maddin werd gepresenteerd in de Brusselse Beursschouwburg in februari 2010, en Samanta werd voorgesteld op 24 april 2010 in SECONDroom Antwerpen. Michèle Matyn won de eerste Canvascollectie in 2008, en is actief in verschillende kunstenaarsinitiatieven en internationale collectieven als Cakehouse vzw, Bissy Bunder en Rotkop waarmee ze performances, films, cd’s, magazines en tentoonstellingen produceert, zoals het geslaagde A meeting between the tragic and the funny (in het Hessenhuis en De Brakke Grond).

Keuze en tekst: Inge Henneman (FotoMuseum Provincie Anterpen)

https://michelematyn.be/projects/project-samantha