VOORAANKONDIGING VIERDAAGSE STUDIEREIS KONSEPT PARIJS EN ILE DE FRANCE 6-9 OKTOBER 2016

VIERDAAGSE STUDIEREIS
PARIJS EN ÎLE DE FRANCE
6 tot 9 OKTOBER 2016

De vierdaagse studiereis van Konsept wordt een eclectische promenade langs museale en architecturale hoogtepunten in de wijde periferie van Parijs. In de lichtstad zelf bezoeken we het Musée Picasso en het Palais de la Porte Dorée. 

We kiezen er voor om enkele belangrijke privé collecties te bezoeken. Momenteel is het ook voor ons nog in spanning afwachten welke tentoonstellingen zij in oktober 2016  zullen presenteren.  

Dit bericht is de eerste aankondiging van de reis. Binnen enkele weken stellen wij u het definitieve programma voor en kan u zich inschrijven. 

Het  Museum Picasso is het nationale Picasso museum van Frankrijk; het bezit de grootste collectie ter wereld van werken en archieven van deze kunstenaar. 

Het Palais de la Porte Dorée werd gebouwd ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1931, waar het dienst deed als museum voor de koloniale gebieden. De architect, Albert Laprade, maakte bij het ontwerp een unieke synthese tussen Art Déco, de klassieke Franse architectuur, elementen uit de Marokkaanse architectuur en allerhande invloeden uit de andere koloniën. 

In Parijs en omgeving bevinden zich enkele zeer belangrijke en rijke privé  verzamelingen van moderne en hedendaagse kunst, die toegankelijk zijn voor het publiek. De meest gekende ervan is wellicht het museum Vuitton (Fondation Louis Vuitton), dat werd gebouwd door de vermaarde Amerikaanse architect Frank Gehry. Het museum beschikt over een indrukwekkende collectie hedendaagse kunst, die in wisselende opstellingen en thematische tentoonstellingen aan het grote publiek getoond wordt.

Eveneens in de onmiddellijke omgeving van Parijs, meer bepaald in Le Bourget, bevindt zich de Galerie Gagosian. Deze collectie heeft musea in alle grote wereldsteden en beschikt over werk van meer dan 100 moderne en hedendaagse kunstenaars, zoals Baselitz, Gallagher, Gursky, Jeff Koons, Anselm Kiefer, Richard Serra, Bacon, Calder, Lucio Fontana, Pollock, Cy Twombly, Andy Warhol, Giacometti, Lichtenstein, Henry Moore, Picasso en vele anderen

In Marines hopen we  de galerie ‘Le silo’, te kunnen bezoeken, één van de locaties van de collectie Billarant. In dit schitterend museum  presenteren de Billarants sedert 2011 hun collectie van conceptuele en minimale kunst. De samenstelling van de tentoonstelling wisselt elke twee jaar. « Nous aimons prendre notre temps pour rencontrer l’artiste, découvrir autant son univers que sa pensée ». 

Deze verzameling ademt een grote liefde voor de beeldende kunst, en zij vindt haar dynamiek in het groot belang dat de verzamelaars hechten aan hun persoonlijke vriendschapsrelatie met de artiesten met wie ze samenwerken.


Het kasteel van Saint-Germain-en-Laye is gelegen in een schitterend domein in de buurt van Parijs. Je kan er in de tuinen wandelen en fietsen, en ook het kasteel zelf is een bezoek waard. Uiteraard interesseert ons vooral de collectie van het ‘Musée d’archéologie national’ dat er sedert 2005 in is ondergebracht.

 

In Sèvres bezoeken we, eveneens gehuisvest in een mooi kasteel, de ‘Cité de la céramique’. Gesticht in 1740 te Vincennes en verhuisd naar Sèvres in 1756 heeft dit nationaal centrum als missie « kunstvoorwerpen in porcselein te produceren met manuele technieken die sedert de 18de eeuw van generatie op generatie zijn overgeleverd. » Kunstenaars uit de gehele wereld krijgen hier de kans om in de ateliers te komen werken.  Het museum toont ceramiek in al haar vormen en toepassingen, van alle tijdperken en uit alle werelddelen. In de collecties ‘modern en hedendaags ceramiek’ zijn belangrijke kunstenaars als Gaugain, Picasso, Dufy, Jean Arp, Michel Seuphor, Alexander Calder, Louise Bourgeois, Arman, Soulages en Johan Creten vertegenwoordigd.

In april 1799 kocht Joséphine de Beauharnais het Palais Malmaison. Napoleon was niet h helemaal ‘amused’ want het pand moest dringend gerenoveerd worden. Het werd in Empirestijl verbouwd door twee Franse architecten, die beïnvloed waren door Piranesi. De ingang kreeg de vorm van een legertent, evenals de slaapkamer, ter herinnering aan zijn tocht naar Egypte. In de salon kwamen schilderijen met taferelen uit de Ossiansage. In de tuin kwam een openluchttheater, een passie van Napoleon, die er zijn familie en personeel liet optreden. Josephine speelde patience of bemoeide zich met de parkaanleg. Officiële zaken handelde Napoleon af in het Tuilerieënpaleis.

Het Palais Malmaison, op een steenworp van Parijs,  was de pleisterplek voor Bonaparte wanneer hij de rust opzocht. Die ‘familiale’ rust straalt het paleis nog steeds uit.


In Périgny-sur-Yerres bevindt zich de Fondation Dubuffet. Hier liet Dubuffet in zijn atelier door  medewerkers zijn monumentale beelden maken. Vele ervan zijn hier bij elkaar gebracht, samen met architecturale werken en allerlei maquettes.  Ook de Closerie Falbala, één van zijn grootste werken, bevindt zich hier. Het werd in 1998 volledig gerestaureerd.

Auguste Perret (Brussel, 1874) is een van de pioniers op het gebied van de toepassing van gewapend beton. Hij geldt als degene die Le Corbusier het bouwen met dit materiaal heeft aangeleerd (Le Corbusier werkte in 1908 en 1909 als tekenaar in zijn atelier).

In zijn werk versmolt Perret neoclassicisme met moderne elementen. Beroemde werken zijn het Casino in Saint-Malo, de flat aan de rue Franklin in Parijs en de wederopbouw van het stadscentrum van Le Havre na de Tweede Wereldoorlog (Unesco werelderfgoed). Perrets behendigheid in het gebruik van gewapend beton kwam goed van pas in de Notre Dame in Le Raincy (1923), die voor weinig geld gebouwd moest worden. Het gebouw, opgezet volgens het basilica-model, bestaat uitsluitend uit zuiver constructieve elementen. Tal van kerkontwerpen volgden, waaronder in Le Havre en Parijs.

Het Musée Matisse in Cateau-Cambrésis wordt door de schilder zelf in 1952 opgericht  in de stad waar hij op 31 december 1869 geboren is. Hij schenkt de stad 82 werken die in het renaissance stadhuis worden tentoongesteld. Na enkele schenkingen verhuist het museum in 1982 naar een klein paleis in Cambrai en in 2002 wordt tenslotte een nieuw museum gebouwd.

In 9 zalen krijg je een volledig overzicht van het oeuvre van Matisse. Verder bevindt zich in het museum ook een collectie ‘Herbin’, en een collectie ‘Tériade’, met werken van Picasso, Rouault, Léger, Chagall, Giacometti, Laurens, Miró en anderen. Tenslotte vinden ook regelmatig wisselende tentoonstellingen plaats.

Wij werken aan de voorbereiding van deze reis. Binnen enkele weken volgt de definitieve aankondiging en kan u zich inschrijven

WINNAARS TOMBOLA KONSEPT 2016

Onschuldige kinderhandjes uit de klas van Veerle Roels lieten de dobbelstenen bepalen welke konseptleden van 2016 een waardebon van 10 euro ontvangen bij de Konseptsponsors. De waardebonnen liggen vanaf woensdag 8 maart op het secretariaat  van de ABK Mortsel, tijdens de openingsuren.


DE BOEKUIL:
Aerts Dirk
Alen Dany
De Grand Caroline
Cardon de Lichtbuer Patricia


GOEMINNE
Ansar Rita
De Meyer Jeanine

DE HEERLIJCKHEID
Creemers Annemie
Denis-Van den Durpel Ann & Tuur

VERHEYEN KOFFIE
Eerens Eddy
De Backer Rita

ALFABETHEO VAN DIRK VERHAEGEN NAV STUDIEREIS 5 MAART 2016 NAAR O.A. THEO VAN DOESBURG IN BOZAR

ALFABETHÉO

ALDO CAMINI
De rechtlijnige Theo van Doesburg had paradoxaal genoeg vele gezichten en vele namen. Zijn echte naam was Christian Emil Marie Küpper. Onder het pseudoniem Aldo Camini publiceerde hij in De Stijl 'van onder het stof gehaalde' futuristische literaire teksten. Ook een roman verscheen onder dat pseudoniem. Zie verder I.K. Bonset.

ASTMA
Van Doesburg stierf in 1931 op achtenveertigjarige leeftijd in Davos tengevolge van een astma-aanval. Van Doesburgs behoefte aan zuiverheid wordt soms in verband gebracht met zijn astma.

AUBETTE (CAFE-RESTAURANT TE STRAATSBURG)
Het gebouw dateerde uit de 18de eeuw. Vanaf 1926 werd het tot amusementscomplex omgebouwd. Hans Arp en diens vrouw Sophie Taeuber Arp hadden opdracht gekregen voor wandschilderingen. Bij het project betrokken zij ook Theo van Doesburg, die o.a. de
spectaculaire ciné-dancing op de eerste verdieping ontwierp benevens meubilair, belettering en spijskaart. Het hele project werd spoedig na de realisatie verminkt en vernield. Recenter is het tot tweemaal toe gerestaureerd, met steeds nauwkeuriger inzichten.

ARCHITECT
Theo van Doesburg was geen architect in de normale zin van het woord. Wel staat zijn werk altijd in relatie tot architectuur. Hij werkte samen met architecten als J.J.P. Oud, Jan Wils, Cornelis Van Eesteren en zelfs Mallet-Stevens. Hij ontwierp tegelvloeren, glasramen, bedacht kleurstellingen, realiseerde baanbrekende maquettes en projecties. Hij bekommerde zich om de rol van de schilderkunst in de architectuur. Uiteindelijk ontwierp hij zijn eigen huis. Voor Van Doesburg was de schilderkunst het immateriële element tegenover de solide architectuur. Hij verkoos desintegratie boven harmonie.

ARITMETISCHE SCHILDERKUNST
Op het einde van zijn korte leven maakte Theo van Doesburg elementaristische, aritmetische schilderijen. Niet het subjectieve componeren maar een wiskundige wetmatigheid bepaalt het
werk. In een geëxalteerde brief aan de dichter Anthony Kok getuigde hij van zijn nieuwe inzichten
en hun potentieel. Ook in het laatste nummer van 'De Stijl' (1931) verschijnt posthuum een artikel waarin hij een bovenpersoonlijk creëren verdedigt. Mogelijk hadden de aritmetische ontwerpen ook een cinematografische bestemming. Van Doesburg bewonderde immers de abstracte films van Hans Richter en Viking Eggeling.

ART CONCRET
Deze groep werd in 1930 op initiatief van Van Doesburg opgericht. Het manifest wordt door 5 kunstenaars ondertekend. De groep rivaliseerde agressief met de veel ruimere Cercle et carré waartoe oude stijlkompanen Mondriaan en Vantongerloo behoorden. In feite was Art Concret een eenmanszaak met wat schijnvennoten. Concrete kunst is abstracte kunst die direct in de geest wordt bedacht, dus zonder abstractieproces, en die met exacte middelen wordt gerealiseerd.

AXONOMETRIE
Is een vorm van parallelperspectief. Naast maquettes maakte Van Doesburg in samenhang zulke architecturale tekeningen. Het gaat eerder over architecturale ideeën dan over echte huizen. Zoek niet naar een dakgoot! Kubische elementen schoven uit elkaar of doordrongen elkaar. In 3-d waren het rechthoekige constructies volgens de oorspronkelijke principes van De Stijl. In de 2-d projectie kregen ze echter een diagonaal karakter. Dit zou invloed hebben op het introduceren van de diagonaal in zijn schilderijen. Zie verder 'contra-composities'.

BEELDHOUWER
Eén enkel project van Theo van Doesburg kan tot de categorie van de architecturale beeldhouwkunst en het monument worden gerekend. Het werd bekroond met o.a. Berlage in de jury maar nooit uitgevoerd.

BAUHAUS
Van Doesburg had een complexe en vaak agressieve relatie met het Bauhaus. Zie verder Weimar.

ÇA IRA!
Was een Antwerps Franstalig avant-garde tijdschrift. In 1919 werd Van Doesburg als medewerker uitgenodigd. In 1921 verschijnt een artikel: La Littérature d'Avant-Garde en Hollande. Samen hiermee werd het  tweede manifest van De Stijl afgedrukt. Het artikel zelf bevatte vernietigende kritiek op de tachtigers. In 1922 verscheen Une Plastique Nouvelle en Hollande.  

COMMUNIST
Van Doesburg was communist maar verzette zich tegen van staatswege gedirigeerde sociaal-realistische kunst.

CONTRA-COMPOSITIES
Op een bepaald moment verliet Van Doesburg het strikte horizontaal-vertikaal en introduceerde hij  de diagonaal in zijn werk. Twee roden, twee gelen en twee blauwen zorgden verder voor een dissonant effect. Contra-composities hebben een anti-statisch karakter, ogen dramatisch en botsen met overwegend orthogonale architectuur.

CONTRA-CONSTRUCTIES
Dit zijn axonometrische tekeningen met zwevende en doordringende vlakken. Zij onderscheiden zich van de axonometriën die uit kubische elementen bestaan. Het zijn uiterst geïdealiseerde architecturale denkoefeningen.

DADA
Onder het pseudoniem I.K. Bonset schreef Van Doesburg dadaïstische gedichten. Met zijn vrouw Nelly en Kurt Schwitters organiseerde hij een dadaïstische veldtocht door Nederland. Hiervoor ontwierp hij een typografisch opmerkelijke affiche. Naast 'De Stijl' gaf Van Doesburg ook het dadaïstische tijdschrift Mécano uit. Zie ook X-beelden.

DE STIJL
Ook bekend als Nieuwe Beelding of Néo-Plasticisme. Theo van Doesburg was de centrale figuur van de in 1917 opgerichte groep De Stijl. De Stijl was tegelijk het propagandistische tijdschrift van de in werkelijkheid lang niet zo hechte groep. Van Doesburg bleef de hoofdredacteur tot zijn dood in 1930. Postuum verscheen een laatste nummer als huldebetoon. 'De Stijl' beoogde een abstracte, universele beeldtaal. Individuele expressie werd uitgesloten.  

DOES
(Voor de intimi...)

DOORBEELDEN
Vroege abstracten vertrokken van figuratieve motieven: landschappen, figuren, stillevens. De stappen van figuratie naar abstractie werd vaak in reeks getoond. Zulk proces kreeg de naam doorbeelden. Vooral in de late jaren '10 is dit principe aanwezig terwijl latere werken direct uit de verbeelding ontstaan. Concrete kunst maakt een einde aan het 'doorbeelden' en wordt direct in de geest bedacht.

EESTEREN (CORNELIS VAN)
Samen met Van Eesteren maakte Van Doesburg zeer experimentele architecturale ontwerpen (axonometriën,  maquettes). Zij werden in Parijs tentoongesteld en hadden zeer grote invloed op de ontwikkeling van de moderne architectuur. Het is de periode van het Elementarisme. Deze experimenten zouden beïnvloed zijn door Einsteins tijd-ruimtelijke inzichten.

ELEMENTARISME

Van Doesburg ervaart de oorspronkelijke stijlprincipes als te statisch en tot dogma vervallen.
Het elementarisme erkent nu de factoren tijd en ruimte als de meest elementaire van de Nieuwe Beelding. Ook de dissonant wordt ingevoerd, in de vorm van telkens twee gelen, roden en blauwen. Deze eigengereide verbetering van de Nieuwe Beelding zorgt voor een breuk met Mondriaan.

FORME UNIVERSELLE
In de context van de arithmetische compositie spreekt Van Doesburg over 'forme universelle'. Ook de piramide is een 'forme universelle'.

GLAS-IN-LOOD
Van Doesburg ontwierp glasramen voor huizen van o.a. Oud en Wils.

HEKWERK
Van Doesburg verbreedt Mondriaans zwarte hekwerk, een andere keer laat hij het weg zodat de kleurvelden elkaar raken. In sommige Contra-Composities wordt het onafhankelijk van de kleuvelden of krijgen het een draai van 45°.

ITTEN
Van Doesburg ambiëerde om leraar aan het Bauhaus te worden. Zijn radicale ideeën zouden ongetwijfeld in botsing komen met deze van Itten. Van Doesburg organiseerde daarom op eigen houtje lessen over De Stijl en de Nieuwe Beelding. Deze lessen hadden enorme invloed op het verdere Bauhaus.

JAFFÉ
Schreef een belangrijke monografie over Van Doesburg. Evert Van Straeten, Sjarel Ex en Serge Lemoine zijn andere belangrijke auteurs.

KATHOLIEK
Op het einde van zijn leven bekeerde Van Doesburg zich tot de katholieke godsdienst. Een vroeg gedicht getuigt van een religieuze kijk op het kunstenaarsschap: 'De Kunst wordt religie. 'De Kunstenaar, de priester, die den wereldwil uitbeeldt, in vormen, kleuren, woorden, klanken, de Priester, aan wien Wij het nieuwe leven danken.'

KLANKBEELDEN
In zijn klankbeelden toont I.K. Bonset alias Van Doesburg de instrumentale zijde van het woordmateriaal. De klankwaarde wordt typografisch zichtbaar gemaakt. Door de klemtoon op de analyse van het woordmateriaal onderscheiden deze experimenten zich van Van Ostaijens expressionisme.

LEIDEN
Leiden was het redactie-adres van De Stijl.

MALLET-STEVENS
Deze Franse architect leerde Van Doesburg en Van Eesteren kennen op een tentoonstelling rond De Stijl in Parijs. Hij bewondert hun werk en integreert hun invloed in eigen werk. Van Doesburg levert een bescheiden bijdrage aan een villa in Hyères: Kleurcompositie voor bloemenkamer.

MEUDON 
In 1928 ontwierp Van Doesburg voor zichzelf en zijn echtgenote Nelly een atelierwoning. Het werd een sober wit gebouw met slechts enkele kleuraccenten in geel-rood-blauw. Het ligt in de Parijse voorstad Meudon en werd voltooid in 1930. Vandaag is het bezit van de Nederlandse Staat en het wordt verhuurd aan kunstenaars.

MEUBELS
Voor Café Aubette in Straatsburg ontwierp Van Doesburg Thonet-achtige stoelen. Eind jaren '20 ontwierp Van Doesburg voor zijn eigen atelierwoning een stalen buisstoel.

MONDRIAAN
Mondriaan was hoofdzakelijk schilder, die zeer consequent evolueerde. Zijn vroege abstractie was bepalend bij het ontstaan van De Stijl. Theo Van Doesburg evolueerde daarentegen eerder sprongsgewijs tot contradictorisch. Zijn formuleringen klinken dogmatisch terwijl hij tegelijk zijn vorige standpunten voortdurend vernietigt of overwint. Naast schilder was hij ook typograaf, criticus, leraar, letterkundige, performer, architecturaal ontwerper. Het conflict tussen Mondriaan en Van Doesburg kan niet uitsluitend betrekking hebben gehad op het introduceren van de diagonaal. Mondriaan was een beschouwelijke idealistische utopist, Van Doesburg was een rusteloze activist in het heden.

MÉCANO
Naast De Stijl bedacht Van Doesburg ook het dada-tijdschrift Mécano waarvan vier nummers verschenen. De vormgeving is dadaïstisch met constructivistische allure.

NELLY VAN DOESBURG
Was Theo's derde vrouw. Hiervoor brak zij met haar familie. Zij was pianiste die modernistische muziek speelde en zij nam actief deel aan de dadaïstische tournees.

OUD (J.J.P.)
Was een baanbrekend Nederlands architect. Het vakantiehuis De Vonk kreeg door Van Doesburg ontworpen tegelvloeren.

PETRONELLA
zie Nelly

PSEUDONIEMEN
Theo Van Doesburg zelf was op zich reeds een schuilnaam. Die verwees naar zijn natuurlijke vader. I.K. Bonset en Aldo Camini waren andere schuilnamen.

QUERIDO: !-,-?-:„  ‟-()˙˙

RICHTER (HANS)
Vanaf 1921 is de dadaïst Hans Richter een medewerker van 'De Stijl'. De abstracte film van Richter
bood nieuwe perspectieven binnen de beeldende kunst.

SCHWITTERS
Met Kurt Schwitters organiseerde Van Doesburg dadaïstische soirees. Zij publiceerden ook het dadaïstische sprookje Die Scheuche X, een typografisch pareltje. Van Doesburg maakte ook collages à la Schwitters en Schwitters collages en assemblages à la De Stijl.

SCHILDER
In de eerste jaren van De Stijl kende TheoVan Doesburg de schilderkunst de belangrijkste rol toe. Vanaf 1920 gaat hij zich, na eerdere samenwerking met architecten, uitgesproken met architecturale problemen bezighouden. De architecturale activiteiten beïnvloeden zijn schilderwerk. Op het einde van zijn korte leven keert hij, ontgoocheld door de praktische moeilijkheden, opnieuw naar de schilderkunst.

STIJLCURSUS
Zie Weimar en Itten.

SIMULTANE CONTRA-COMPOSITIE
Dit schilderij uit  1929/30 oogt als een kaduke Mondriaan waarbij zwart hekwerk en vlakken scheef uit elkaar vallen. Destructie was een steeds weerkerend aspect bij Van Doesburg.

SURREALISME
Van Doesburg schreef voor het tijdschrift Groot-Nederlands een zeer uitvoerig artikel over het surrealisme in de Franse letterkunde. Hij apprecieerde in het surrealisme een zeker laboratoriumkarakter. Het lijkt verbazingwekkend maar illustreert tegelijk zijn veelzijdigheid.

THEORIE
Theo van Doesburg was een sterk theoreticus en vooral vlijmscherp polemist. Hij gaf voordrachten, schreef artikelen en meerdere manifesten. De lijst artikelen is indrukwekkend. Grundbegriffe der neuen gestalteten Kunst  verscheen in 1925 als deel van de serie Bauhausbücher.

TYPOGRAFIE
zie letters

TIJDSCHRIFTEN
Van Doesburg was medeoprichter en tot zijn dood hoofdredacteur van het in 1917 gestichte tijdschrift De Stijl. Daarnaast werkte hij ook mee aan andere tijdschriften. Tijdschriften waren het internet van de avant-garde. Vormgeving en illustratie waren over de taalbarrières het internationale visuele Esperanto. Zie ook Mécano.

UNIVERSITEITSHAL 
Begin jaren '20 laat Cornelis van Eesteren Van Doesburg meewerken aan een architecturaal project voor een Amsterdams universiteitscomplex. De betrekking tussen ruimte en tijd krijgt
in die periode Van Doesburgs uitdrukkelijke belangstelling. Het bleef bij plannen.

VANTONGERLOO (GEORGES)
Was een vroeg lid van 'De Stijl'. Hij verwierf door ruil Van Doesburgs Compositie in herfstkleuren en bekritiseerde er het te naturalistische kleurgebruik van. Wanneer Van Doesburg in België lezingen over de Nieuwe Beelding hield logeerde hij bij Vantongerloo die als tweetalige ook rechtstreeks voor het deels Franstalige publiek vertaalde.

WEIMAR
Van Doesburg leefde van 1921-1923 in Weimar. Weimar was de stad van Goethe en van het vroege Bauhaus. Van Doesburg ambieerde om er te doceren maar Gropius vond zijn Stijlprincipes te dogmatisch en vreesde een conflict met de romantisch-esoterische Johannes Itten. Als reactie organiseerde Van Doesburg in een naburig appartement een onafhankelijke stijlcursus die half clandestien door Bauhausstudenten gevolgd werd en waar hij het nog romantisch-ambachtelijke Bauhaus belachelijk maakte. Naar eigen zeggen strooide hij er het vergif van de nieuwe geest rond. De invloed op het latere Bauhaus in Dessau is enorm geweest. Een belangrijk theoretisch werk van Van Doesburg werd uitgegeven in de serie Bauhausbücher.

X-BEELDEN
Onder het pseudoniem I.K. Bonset publiceert Van Doesburg in De Stijl typografische gedichten.
Vermomd als piloot gaf hij voordrachten. De mystificatie was jaren lang een absoluut geheim, ook voor zijn directe vrienden. Van Doesburg besprak als criticus het werk van I.K. Bonset. Het pseudoniem is mogelijk een anagram van 'ik ben zot'. Zie ook Klankbeelden.

ZARA (TRISTAN)
De dadaïst Tristan Zara gaf een conferentie getiteld Dada à Paris tijdens een onder auspiciën van Mécano door Van Doesburg georganiseerde dada-avond in Weimar.

"BUURMAN VANGT EEN VIS": TENTOONSTELLING PRENTENBOEK KOEN VAN BIESEN IHKV JEUGDBOEKENWEEK

In het kader van ‘de jeugdboekenweek’ nodigt De Academie voor Beeldende Kunst Mortsel je uit op
de opening van een tentoonstelling met illustraties van Koen Van Biesen

uit zijn onlangs verschenen prentenboek:  “Buurman vangt een vis”.

opening: zaterdag 12 maart 2016 om 10u30.

De tentoonstelling is open van zaterdag 12 tot en met zaterdag 26 maart tijdens de openingsuren van de Academie.

DE RUIMTE: TENTOONSTELLING STUDENTEN 4DE JAAR ATELIER BEELDHOUWKUNST

De Academie voor Beeldende kunst Mortsel nodigt u van harte uit voor de openingsreceptie van de tentoonstelling "De Ruimte", nu vrijdag 04 maart om 19u00.

De studenten van het 4de jaar Atelier Beeldhouwkunst werkten gedurende een 2-tal maanden "in situ" in de "bovenzaal".
De ruimte van de bovenzaal zelf vormde daarbij het uitgangspunt van deze tentoonstelling.
Het resultaat is een boeiende en verrassende presentatie van sculpturale en ruimtelijke ingrepen.

Welkom!

NIEUWE AANGEKOCHTE BOEKEN DOOR KONSEPT

OPEN LES KUNSTEXPLORATIE/KONSEPT: 'DE VILLA CAVROIS'

Open les Kunstexploratie / Konsept
‘de Villa Cavrois’
Dinsdag 23 februari, 20:00 Bovenzaal
Etienne Van Deyck

De villa Cavrois is een ontwerp van de architect Robert Mallet-Stevens voor Paul Cavrois, een textielindustrieel, en zijn gezin. De villa werd gebouwd tussen 1929 en 1932 en geldt als een architecturaal manifest van de modernistische stroming.

In 2003 startte de gigantische restauratiewerkzaamheden die pas op 13 juni 2015 voltooid werden. De villa wordt sindsdien opengesteld voor het groot publiek.

UITNODIGING ATELIER BEELDHOUWKUNST: LEZING PHILIP AGUIRRE

Het Atelier Beeldhouwkunst nodigt uit:

Nu woensdag 17/02 om 19u00

 Lezing Philip Aguirre in de Bovenzaal

Philip Aguirre - "Théâtre Source" - Cameroon

PANOPTICUM: EEN TENTOONSTELLING VAN ERIK NAGELS (KONSEPTLID EN OUD-LEERKRACHT ABK MORTSEL)

STUDIEREIS ZATERDAG 5 MAART 2016 LaM RIJSEL: RETROSPECTIEVE A. MODIGLIANI; CROIX: VILLA CAVROIS

STUDIEREIS ZATERDAG 5 MAART 2016
LaM RIJSEL: RETROSPECTIEVE A. MODIGLIANI
CROIX: VILLA CAVROIS

LaM RIJSEL: A. MODIGLIANI.

Het LaM presenteert in samenwerking met de "Réunion des musées nationaux" een grote overzichtstentoonstelling van het werk van Amedeo Modigliani.


Zelf bezit het LaM met zes schilderijen, acht tekeningen en een zeldzaam marmeren beeldhouwwerk één van de mooiste openbare collecties van deze beroemde schilder. Deze collectie bijeengebracht door Roger Dutilleul en Jean Masurel, die ook de stichters zijn van de collectie van het LaM, vormt de basis van de tentoonstelling.

De retrospectieve geeft een overzicht van het werk van Amedeo Modigliani, met speciale aandacht voor drie aspecten van zijn zowel korte als vruchtbare loopbaan. Opvallend in het werk van Modigliani, die een klassieke opleiding genoot, is zijn voortdurende dialoog met niet-westerse beeldhouwkunst en met kunst uit de oudheid. Even opvallend, zelfs centraal in zijn oeuvre,  is zijn aandacht voor portretten. In deze tentoonstelling wordt veel aandacht besteed aan portretten die hij maakte van vrienden, meestal acteurs, uit de Parijse avant-garde. Tenslotte zal de tentoonstelling inzicht bieden in de unieke band tussen het werk van Modigliani en de kunstverzamelaar Roger Dutilleul: deze kocht van 1918 tot 1946 een dertigtal schilderijen en talloze tekeningen van Modigliani, uit alle periodes, en werd aldus, samen met dokter Arnold Netter,  een van de belangrijkste verzamelaars van diens werk.

Modigliani is een Joods-Italiaanse schilder en beeldhouwer, geboren op 12 juli 1884 in Livorno  en overleden op 24 januari 1920 in Parijs. Hij schilderde sterk gestileerde naakten en portretten waarbij hij gebruik maakte van gestileerde en verlengde vormen zoals lange, ovale gezichten met uitgerekte halzen en lange ledematen, wat maakt dat de figuren vaak een melancholische stemming uitdrukken. Ogen, monden en neuzen staan in de gezichten niet op de 'juiste' plaats, maar vormen toch een sluitend en geloofwaardig geheel.

In veel portretten zijn duidelijk zijn  beste vrienden te herkennen. De naakten hebben een grote psychologische diepgang en stralen een onmiskenbare zinnelijkheid uit. Dit bracht de politie ertoe om er bij Modigliani's eerste tentoonstelling dan ook twee te doen verwijderen uit de etalage. 

Vanaf 1909 werkt Modigliani als beeldhouwer onder invloed van negersculpturen en het werk van Brancusi. Hij maakt kennis met deze sculpturen in allerlei tijdschriften, in het Musée de l'homme en dank zij de collecties van kunstenaars als Picasso, Braque, Matisse, Derain, De Vlaminck, Lipchitz en Epstein.

Vanaf 1911 komt hij in zijn mooiste periode met de grote naakten, en de portretten van kinderen en van eenvoudige mensen. Door toedoen van de dichter Zboronski, die zich over hem en zijn vrouw, Jeanne Hebuterne, ontfermt, kent hij kortstondig succes.

Modigliani wordt doorgaans - samen met Chagall en Soutine - een "peintre maudit" genoemd. Modigliani was ondanks zijn extreme armoede en zwakke gezondheid een groot liefhebber van het nachtleven. Chronische ziekten, alcohol en drugs zijn nooit ver weg en hij overlijdt op 35-jarige leeftijd op 25 Januari in 1920 aan tbc en alcoholisme in een hospitaal. Zijn echtgenote pleegt zelfmoord. (naar: www.kunstbus.nl)

VILLA CAVROIS

INTERBELLUMPAREL NABIJ ROUBAIX

In Croix, residentiële buurgemeente van Roubaix, ligt de De Villa Cavrois, een hoogtepunt van art-deco architectuur. Deze villa is een van de paradepaarden uit het oeuvre van de Franse architect Robert Mallet-Stevens (1886-1945). Na decennialange pijnlijke verwaarlozing kon het gebouw op de valreep van de sloop worden gered en het is nu – met immens veel middelen – in vol ornaat gerestaureerd.

De Villa Cavrois behoort samen, met de Villa Noailles in Hyères, tot de meesterwerken van Robert Mallet-Stevens, een vroeg overleden tijdgenoot van Le Corbusier. Met zijn lengte van zestig meter, 1840 vierkante meter woonruimte, 840 vierkante meter terrassen, een zwembad van 27 meter en een miroir d’eau van 72 meter eist deze parel van de interbellumarchitectuur een imposante plek in het landschap op. Geen wonder dat de Villa Cavrois vaak is vergeleken met een sierlijke pakketboot. Gebouwd tussen 1929 en 1932 liet Mallet-Stevens geen detail aan het toeval over, om te komen tot een Gesamtkunstwerk. Extreem modern in zijn uitgepuurde vormen en volumes, klassiek in zijn ruimtelijke ordening, dwingt de Villa Cavrois met zijn gele bakstenen (‘le péril jaune’) ontzag af, zonder epateerdrang. De architect gebruikte voor de inrichting de beste materialen zoals Zweeds marmer en diverse exquise houtsoorten waaronder zebrano, mahonie en iroko. Ook werkte hij met voor die tijd innovatieve, indirecte verlichting en ingebouwde geluidssystemen. De woonruimtes hebben een plafondhoogte van zeven meter. Let ook even op de ingewerkte klokken. Alles is erop gericht de tuinen in het vizier te houden, via grote glaspartijen. De Villa Cavrois zou Mallet-Stevens’ laatste grote villaproject worden. Men rekent het tot op heden niet ten onrechte tot de 100 mooiste woonhuizen ter wereld.

Het was de textielindustrieel en weverij-eigenaar Paul Cavrois die omstreeks 1925 Mallet-Stevens onder de arm nam om een ruime woning te creëeren voor zijn vrouw en zeven kinderen. De inspiratie haalde hij bij de bouwmeesters van De Stijl en Mallet-Stevens bezocht samen met Cavrois ook het in aanbouw zijnde modernistische Raadhuis van W.M.  Dudok in Hilversum en andere gebouwen daar. Verder werd het Palais Stoclet in Brussel, toprealisatie van architect Joseph Hoffmann, met een visite vereerd.

De familie bewoonde het huis slechts korte tijd, en al snel kwam het leeg te staan en verviel in een lange periode van totale verwaarlozing. Pas in 2001 kochten Frankrijk én Nord-Pas de Calais de Villa uiteindelijk aan. In 2003 werd een begin gemaakt met de renovatie, die twaalf jaar in beslag zou nemen en 23 miljoen euro kostte. De werken werden behoorlijk vertraagd omdat Mallet-Stevens al zijn bouwplannen na zijn dood in 1945 had laten vernietigen. De restaurateurs baseerden zich op 90 gedetailleerde zwart-witfoto’s uit 1932-1933. (Naar Dirk Leyman in www.znor.be)

Op DINSDAG 23 februari om 20h00 bent u welkom op de akademie voor een publieke les van Etienne Van Deyck, leraar kunstbeschouwing. Ter voorbereiding van het bezoek aan de villa Cavrois geeft hij een voordracht over ‘Het modernisme’. Verdere informatie volgt.

Praktisch

Datum: ZATERDAG 5 maart 2016.

Vertrek: 08h15 hoek Pulhoflaan – Grote Steenweg Berchem (halte tram 7 en 15)

Terug: rond 19h00

Inschrijven: van  29 JANUARI  tot 24 FEBRUARI 2016 uitsluitend via de  Konsepttelefoon: 0473 93 86 71.

Spreek een boodschap in en vermeld je naam en telefoonnummer of stuur een sms met je naam en telefoonnummer. Konsept zal je dan zo snel mogelijk contacteren.

Pas nadat Konsept je contacteerde, kan je het verschuldigde bedrag storten op de Konseptrekening IBAN  BE56 3200 6929 8688  -  BIC  BBRUBEBB  en is je inschrijving definitief.

Kostprijs : leden Konsept: 28 €; niet-leden: 35 €

Het bezoek aan de villa Cavrois wordt individueel betaald aan de inkom: 7,5 € pp

Graag duidelijk vermelden voor wie je inschrijft.

NIEUWJAARSWENSEN ABK MORTSEL

De Academie voor Beeldende Kunst Mortsel wenst je onvergetelijke eindejaarsfeesten.

Download op www.abk-mortsel.be je eigen kunstzinnige kerstkaart en stuur ze door naar familie vrienden en geliefden.

'IN ORBIT' THOMAS SARACENO - EEN WONDERLIJK PARCOURS VOOR DAPPERE DEELNEMERS STUDIEREIS DÜSSELDORF ZONDAG 13 DECEMBER 2015

UITNODIGING LEZING BERT DANCKAERT IN ABK MORTSEL

Bert Danckaert

    ...geeft op vrijdag 11 december een lezing over zijn werk 'Simple Present',    om 19u30 in de bovenzaal van de Academie voor Beeldende Kunsten Mortsel.

Bert Danckaert (Antwerpen, 1965) studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie voor Schone kunsten en het Hoger Instituut te Antwerpen. Vanaf het midden van de jaren '90 is hij actief als fotograaf en nam deel aan verschillende solo- en groepstentoonstellingen in België en in het buitenland. In 1997 werd hij genomineerd voor de 'Prijs Jonge Belgische Schilderkunst' (Paleis voor Schone Kunsten, Brussel). In 2006 verscheen zijn eerste boek 'Make Sense!' met teksten van Jean-Louis Poitevin en Lynne Cohen. Bert Danckaert is lid van POC (Piece of Cake, een internationaal collectief van Europese fotografen)

Naast zijn artistieke activiteiten schrijft Bert Danckaert over fotografie voor verschillende kranten en magazines. Hij is docent fotografie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen. In juni 2008 werd het tweede boek van Bert Danckaert gepubliceerd: 'Simple Present - Beijing'.

In 2013 verscheen het verzamelde werk 'Simple Present' (Lannoo).

Bert Danckaert wordt gerepresenteerd door Roberto Polo Gallery te Brussel.

TUPLE TANGO: TENTOONSTELLING DIRK VERHAEGEN IN BIBLIOTHEEK SINT-LUKAS BRUSSEL

VITRINE # 61
DIRK VERHAEGEN: TUPLE TANGO

In zijn didactische nota’s maakte Paul Klee een onderscheid tussen vrije en gebonden lijnen. De vrije lijnen vergeleek hij met een wandeling, de gebonden lijnen met een planmatig zakenbezoek. Hij maakte ook onderscheid tussen actieve en passieve lijnen. Actieve lijnen hebben een beweeglijk karakter, tonen hun verloop.

Van de vroege jaren zeventig tot vandaag zijn in mijn eigen beeldend werk actieve, structureel gebonden lijnen veelvuldig aanwezig. Maar in tegenstelling tot de romantische Paul Klee toon ik slechts zoiets als de lege kapstokken waaraan hij zijn betoverende verbeelding placht op te hangen. Lijkt zulke reductie schraal en fantasieloos, het is in elk geval een bewuste stellingname. Ook mijn werk wil poëtisch zijn, maar dan op een wijze die aansluiting zoekt bij een rationeel-wetenschappelijk wereldbeeld. Wel hoop ik dat de toeschouwer iets van de begeestering –ja, zelfs van de vrijheid!- ervaart die ik zelf op mijn artistiek parcours voel.

Al mijn werk is systematisch opgebouwd. Logische systemen bepalen het verloop van een werk of van een reeks. Het beeldveld zelf kan structureel, metrisch ingedeeld worden: omtrek, diagonalen, medianen, raster ... De punten kunnen met het oog op een zakelijk parcours op meerdere manieren met cijfers benoemd worden: in hoekige spiraalbeweging, in westerse leesrichting of weg en weer ‘zoals het rund de ploeg trekt’. Ook de cijferreeksen kunnen op vele manieren geordend worden.

TUPLE TANGO  is gebaseerd op een ontwerp uit de omvangrijke reeks 'transacties' ('transactie 813'). De 64 snijpunten van een kwadraat raster worden in een hoekige spiraalbeweging benoemd met deze geordende lijst (tuple):

   1,2,3,4,5,6,7,8,8,7,6,5,4,3,2,1,1,2,3,4,5,6,7,8,8,7,6,5,4,3,2,1,1,2,3,4,5,6,7,8,8,7,6,5,4,3,2,1,1,2,3,4,5,67,8,8,7,6,5,4,3,2,1

De punten van overeenkomstige cijfers worden verbonden in de volgorde van de spiraalbeweging. Dit levert 8 zigzaglijnen op. Zij kunnen in één beeld getoond worden. Dit geeft een grillig hekwerk. Zij kunnen ook afzonderlijk getoond worden als reeks of als een power point show. De zigzaglijnen kunnen ook als koppels optreden waarbij één partner als lijndikte de rastereenheid krijgt. Het koppel kan gelijktijdig evolueren of met een voorsprong-achterstand relatie: een grillige dans. Bij twee brede zigzaglijnen kan de ene als een leegte de andere bedekken, zodat er slechts verspreide fragmenten overschieten.

Digitale en artisanale realisaties wisselen elkaar af. Zij beïnvloeden elkaar. Hun gebreken en kwaliteiten komen aan het licht. Er is geen denken zonder materie of techniciteit. De praktijk denkt, bevrucht en beperkt.

Er bestaan vele soorten kunst. Vaardige, vindingrijke, betekenis genererende coördinatie van zintuiglijke signalen, in wezen zonder praktisch nut, blijft een belangrijke constante. Afwezigheid van praktische nut maakt ruimte voor geestelijk gebruik. In mijn geval is dat de gelegenheid tot reflexie over indruk en analyse, over mentale en zintuiglijke schoonheid, over orde en chaos , over eenvoud en complexiteit, over vrijheid en gebondenheid, over grenzen en grensoverschrijding.

Dirk Verhaegen




   

STUDIEREIS ZONDAG 13 DECEMBER 2015 DÜSSELDORF THE PROBLEM OF GOD (K21) AGNES MARTIN (K20) FRANK O. GEHRY: NEUER ZOLLHOF en MEDIENHAFEN

STUDIEREIS ZONDAG 13 DECEMBER 2015
DÜSSELDORF
THE PROBLEM OF GOD (K21)
AGNES MARTIN (K20)
FRANK O. GEHRY: NEUER ZOLLHOF en MEDIENHAFEN

K21: THE PROBLEM OF GOD

De tentoonstelling ‘The problem of God’ illustreert hoe de christelijke beeldcultuur zich in een seculiere context verder ontwikkeld heeft als een universeel cultureel erfgoed. Veel van de 120 kunstwerken zijn niet eenvoudig te ‘lezen’; zij bestaan meestal uit complexe verhalen en beelden die verwijzen naar en in dialoog gaan met achterliggende christelijke motieven en thema’s. De tentoonstelling heeft niet als kernthema sacrale kunst, noch religiositeit in het algemeen. De focus ligt weliswaar op christelijke symbolen of thema’s, maar deze worden vanuit kritische reflectie getransformeerd tot zowel nieuwe inhoudelijke als nieuwe esthetische verbanden. De behandelde thema’s reiken van existentiële levensvragen en de daarmee samenhangende filosofische en spirituele uitdagingen tot humoristische en kritische interpretaties van allerlei aspecten van religie en geloof; van commentaren op de kunsthistorische traditie tot actuele sociale en politieke thema’s. (Ill: Borremans)

De tentoongestelde werken vertegenwoordigen een keuze uit de kunst van de laatste 25 jaar: schilderijen, werken op papier en in glas, beeldhouwwerken, foto’s, video’s en films. Er zijn ook installaties te zien die speciaal voor deze tentoonstelling gemaakt werden. Centraal staan belangrijke werken uit de periode tussen 1950 en 1980, waaruit blijkt op welke subtiele wijze christelijke beeldtaal en symbolen een plaats hebben veroverd in het collectieve beeldgeheugen.
Onder andere de volgende kunstenaars zijn vertegenwoordigd:
Georges Adéagbo, Eija-Liisa Ahtila, Francis Alÿs, Francis Bacon, Michaël Borremans, Pavel Büchler, Andrea Büttner, Flavio de Carvalho, Paul Chan, Berlinde De Bruyckere, Tacita Dean, Andrew Esiebo, Harun Farocki, Katharina Fritsch, Douglas Gordon, Gary Hill, Emma Kay, Hubert Kiecol, Katarzyna Kozyra, Little Warsaw, Thomas Locher, Kris Martin, Aernout Mik, Boris Mikhailov, Santu Mofokeng, Hermann Nitsch, Robert Rauschenberg, Ad Reinhardt, Rosemberg Sandoval, James Turrell, Bill Viola, Paloma Varga Weisz, Danh Võ und Aby Warburg.

K20: AGNES MARTIN (1912 – 2004)

De retrospectieve van de schilderijen en tekeningen van Amerikaanse Agnes Martin (1912 - 2004) is een eerbetoon aan een buitengewone schilder wiens werk sinds de jaren 1960  internationaal sterk gewaardeerd wordt. Met haar oog voor abstractie en haar gedempte toonaarden, zit haar oeuvre in het veld van het abstract expressionisme en minimalisme. Haar artistieke vocabulaire is gebaseerd op horizontale en verticale lijnen die het beeldvlak structureren. Gestreepte patronen op matte, trillende oppervlakken in delicate kleuren. De kleuren zijn zo subtiel en de potloodlijnen op de schilderijen zo fijnzinnig dat haar werk in reproductie nauwelijks tot zijn recht komt – de kleuren al helemaal niet, en de potloodlijnen verdwijnen eenvoudigweg. Dit is werk dat je in een stille museumzaal moet tegenkomen, dan word je als bij bliksem getroffen door de weergaloze kracht van de subtiliteit van de kleuren van Martin. Dan zijn het schilderijen waar je afwisselend met je neus bovenop gaat staan en afstand van neemt om het wonder te begrijpen. Want Agnes Martin maakte ingetogen werk dat zo adembenemend mooi is dat je er vanzelf stil van wordt. Het heeft hetzelfde hevige effect als de doeken van Mark Rothko.
De tentoonstelling met werken uit al haar creatieve periodes biedt diepgaande inzichten in Agnes Martin ’s kunst en biedt de toeschouwer buitengewone visuele ervaringen. De schilderijen van Martin zijn met hun koele kleuren en heldere ordening niet romantisch maar klassiek. Martin legt weliswaar ook nadruk op een innerlijke beleving, maar die is bij haar niet religieus, zoals zij schrijft, maar verbonden met het klassieke ideaal van evenwicht, eenvoud en perfectie. Haar oeuvre past meer in de traditie van Cezanne die met zijn schilderijen een 'harmonie parallel aan de natuur' wilde creëren.

De tentoonstelling wordt georganiseerd door Tate Modern in samenwerking met Kunstsammlung Nordrhein - Westfalen, Düsseldorf, Los Angeles County Museum of Art en het Guggenheim Museum , New York

K21: TOMAS SARACENO: IN ORBIT

Boven de  ‘Piazza’ van K21 zweeft op meer dan 25 meter hoogte de grote installatie ‘In orbit’ van de kunstenaar Tomás Saraceno. Het is een constructie uit staaldraden, die op drie plaatsen onder de immense glazen koepel is opgehangen. In deze netstructuur van nagenoeg 2.500 vierkante meter bevinden zich enkele ‘sferen’, met lucht gevulde kegels, van ongeveer 8 meter doorsnede. Bezoekers kunnen de installatie betreden en zich langs het net van de ene naar de andere sfeer begeven
‘In Orbit’ oogt als een surrealistisch landschap en het doet denken aan een wolken-zee. Wie het net betreedt ziet ver beneden zich de museum-bezoekers en lijkt zelf voor deze bezoekers ‘een zwemmer aan de hemel’.
De ruimte in de installatie wordt aldus een fibrerend net van betrekkingen, resonanties en synchrone communicatie. Wanneer meerdere bezoekers de installatie gelijktijdig betreden, bewegen de staaldraden, zij spannen zich op en de afstand tussen de sferen verandert. De bezoekers kunnen hun activiteiten coördineren en de  installatie leren waarnemen door de vibraties, net als spinnen in een web.

FRANK O. GEHRY: NEUER ZOLLHOF en de MEDIENHAFEN

De drie gebouwencomplexen die ontworpen zijn door de Amerikaanse architect Frank O. Gehry vormen samen een belangrijk herkenningspunt binnen de stad Düsseldorf. De Gehry-gebouwen zijn vormgegeven als sculpturen en uitgevoerd in verschillende kleuren en materialen. Het meest noordelijke complex is wit, het middelste is in metaalkleur en het zuidelijke complex is in rode baksteen uitgevoerd. Omdat het middelste complex aan de buitenkant met roestvrij staal bekleed is, krijgt het gebouw bij verschillend licht een verschillende uitstraling. Vooral de weerkaatsing van de zon vlak voor zonsondergang kan voor mooie effecten zorgen. Het project is in Düsseldorf ook bekend onder de naam Neuer Zollhof. De gebouwen van Gehry roepen soms felle reacties op vanwege hun afwijkende vormen. Over de functionaliteit van deze vormen kan je beslist discusiëren, maar opvallend zijn ze steeds, een ‘landmark’ in een stad. Denk maar aan het Guggenheim museum in Bilbao.

Ook het Colorium van de Britse Architect William Allen Alsop is beslist de moeite waard.

PRAKTISCH

Datum: zondag 13 DECEMBER 2015
Vertrek: 08h30 hoek Pulhoflaan – Grote Steenweg Berchem (halte tram 7 en 15)
Terug: rond 19h00

Inschrijven: van  23 NOVEMBER 2015 tot 10 DECEMBER 2015 via de Konsepttelefoon:
0473 93 86 71.
Spreek een boodschap in en vermeld je naam en telefoonnummer of stuur een sms met je naam en telefoonnummer. Konsept zal je dan zo snel mogelijk contacteren.

Pas nadat Konsept je contacteerde, kan je het verschuldigde bedrag storten op de Konseptrekening IBAN  BE56 3200 6929 8688  -  BIC  BBRUBEBB  en is je inschrijving definitief.
Leden Konsept: 33 €; niet-leden: 42 €

Graag duidelijk vermelden voor wie je inschrijft.

SIGRID TIBAU, LEERKRACHT TEKENKUNST ABK MORTSEL, MAAKT PREMIEPLAAT 2016 VOOR ERELEDEN KONSEPT.

'Treacherous sisters' is een grafische verwerking van een tekening afkomstig uit een
beeldend dagboek, waarin Sigrid Tibau haar innerlijke demonen bestrijdt.
Gebruik makend van symboliek en metaforen verbeeldt zij haar innerlijke denkbeelden.
Allerhande figuratieve elementen worden samen geplaatst en krijgen zo hun nieuwe betekenis, die
je als kijker zelf kan invullen, maar door de maker weloverwogen zijn.

Techniek : droge naald ets

LIES DIERCKX, OUD LEERLING ABK MORTSEL STELT TENTOON. KONSEPTLID DIRK VERHAEGEN VERZORGT INLEIDING.

LIES DIERCKX

Lies Dierckx (°1968) studeerde grafische vormgeving aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Als afstudeerproject verkende zij met artisanale papierkunst het spanningsveld tussen vrij en toegepast. Haar werk getuigde in die tijd van een sobere, minimalistisch gekanaliseerde lyriek. Sedert een aantal jaren treedt Lies naar buiten met lyrisch abstracte werken. Zij heeft een improviserende, intuïtieve werkwijze. Haar creativiteit valt samen met de activiteit van het schilderen. De subtiele kwaliteiten van materiaal en techniek komen niet uit een artistiek labo maar uit het leven: het zijn menselijke tekens. De lichtheid is geen ontkenning van tragiek en drama, het is een lichtheid die nooit lichtzinnig wordt. Zij beweegt zich ijl, voorzichtig, aarzelend, vaak op de rand van het niets. Het niets niet als afwezigheid of gemis, maar als een bestemming en een voldaanheid. Creativiteit is hier vooral authenticiteit.

Dirk Verhaegen