MIDDELBARE GRAAD JONGEREN

LAGERE GRAAD

ACADEMIE BEELDENDE KUNST MORTSEL (ABK): EVEN VOORSTELLEN

INLEIDING AFSCHEIDSPROJECT 'KUBUS' VAN JEF MOUTON, DOOR FILIP VERVAET, ATLIERLERAAR BEELDHOUWKUNST

Eerst en vooral wil ik iedereen hartelijk welkom heten op deze tentoonstelling ‘’kubus’ met werken van de studenten en ex-studenten van het atelier beeldhouwkunst onder leiding van mijn collega Jef Mouton. In zekere zin is deze projecttentoonstelling, die elk jaar plaats heeft hier op de terreinen van fort 4 dit jaar een bijzondere gebeurtenis aangezien Jef volgend jaar zal genieten van een welverdiend pensioen en dit dus de laatste keer is dat dit gebeuren onder zijn deskundige begeleiding zal plaatsvinden. Voor deze gelegenheid heeft Jef dan ook een thema gekozen dat hem nauw aan het hart ligt, zowel binnen zijn opdrachten in het atelier alsook binnen zijn eigen beeldend: de kubus.

Bij de opdrachtstelling werd onder andere verwezen naar de Kaaba in Mekka, het zwarte kubusvormige heiligdom, die een spirituele betekenis in zich draagt maar tegelijk een betekenis van schepping. Toen Malevich zijn zwart vierkant schilderde leek het einde van de schilderkunst in zicht, hoe kan men een beeld, zowel in vorm als kleur nog verder reduceren dan tot een zwart vierkant. Echter vormde dit schilderij juist een bron van inspiratie voor latere kunstenaars. Zo kan men de kubus ook beschouwen als een tot het uiterste gedreven vereenvoudiging van het driedimensionele beeld.

Maar zoals men hier in deze tentoonstelling kan zien biedt deze vorm een onuitputtelijke bron aan ruimtelijke mogelijkheden en betekenissen. Hetgeen mij hier dan ook aangenaam verrast is, dat ondanks deze op het eerste zicht vormelijke beperking van de kubus, men nergens hier in deze tentoonstelling tussen de 42 werken, 2 gelijke sculpturen kan vinden. Elke sculptuur bevat een eigen universum, taal, gevoel.
-Een diversiteteit in materie: hout, steen, gips, metaal, glas in lood maar ook boeken, theezakjes, asfalt, tot zelfs een smeltende blok ijs en later tijdens de opening een performance met hout en vuur.
-Ook een diversiteit aan vormelijke ingrepen en uitdrukkingingen: open vormen, doorboord tegenover gesloten vormen,
massieve sculpturen tegenover nauwelijks zichtbare poëtische werkjes, tranparante en lichtgevende vormen tegenover gesloten, zwarte blokken ,of een stapeling van treinbilzen
-maar ook een grote diversiteit aan inhoud, hetgeen bewijst dat dit atelier niet louter een fabriek is van vormen of een hobbyatelier, maar deze ruimschoots overstijgt; zoals poëtische verwijzingen naar de natuur of zoektochten naar evenwicht en harmonie, tot zelfs maatschappelijk geangageerd werk.
En toch voel je tussen al deze diversiteit en individuele werken een zekere vorm van eenheid of evenwicht.

Dat de studenten tot deze boeiende resultaten komen is zeker en vast een resultaat van de opleiding die zij van Jef meegekregen hebben. Wanneer hen in een eerste jaar gevraagd wordt enkele geometrische ingrepen in een kubus te doen, denk ik dat de meeste studenten geen idee hebben waartoe dit kan leiden, maar gaande weg werden zij op een zeer constructieve manier begeleid met toch voldoende individuele vrijheid om zo uiteindelijk tot dit zeer persoonlijk en gevarieerd sculpturaal werk uit te komen.

Ook de aanwezigheid en deelname van de vele ex-studenten elk jaar opniew bewijst dat dit niet louter een opleiding betreft maar, en dat merkte ik vanaf dat ik de eerste stappen in het beeldhouwatelier zette, dat er een zeer positieve groepsfeer aanwezig is waarbinnen ideeën worden uitgewisseld en er steeds wederzijds respect is en interesse en elkanders werk. Ik denk dat voor al deze dingen Jef daarom wel een welverdient applaus verdient.

Ik ben dan ook van plan de komende jaren verder te bouwen op deze degelijke basis die Jef heeft opgebouwd waarvoor dank.

Een tweede luik van deze tentoonstelling vindt u aan de rechterzijde van de hangar, waar de studenten van de specialisatiegraad hun verbeelding de vrije loop hebben laten gaan over wat voor hen het perfecte beeldhouwatelier zou kunnen zijn. Ik heb tussen die plannen enkele prachtige voorstellen gezien die zeker en vast het realiseren waard zouden zijn, daarom nodig ik dan ook de burgemeester uit voor de eerste steenlegging van dit nu nog virtuele beelhouwatelier. Ignace zal u begeleiden

Filip Vervaet

NIEUWSBRIEF JRG 1 JUNI 08 NR 3

DE WEBLOG VAN VRIENDENKRING KONSEPT

Alle leden van Konsept krijgen de gelegenheid om berichten te laten plaatsen: over wat hen boeit in verband met kunst, interessante tentoonstellingen, theater- en muziekvoorstellingen, tentoonstellingen van eigen werk, enz… . Je stuurt gewoon een mailtje naar konsept@scarlet.be en de blogbeheerders plaatsen indien mogelijk je berichtje.

Wil je foto’s van Konseptreizen of van atelierprojecten delen met anderen, stuur ze dan als een JPEG bestandje naar konsept@scarlet.be en wij plaatsen ze in onze fotogalerij.

Op de weblog vind je uitleg over hoe je je kan abonneren. Telkens er een nieuw berichtje op de weblog verschijnt word je dan automatisch per mail verwittigd.
En tenslotte: neem actief deel aan de weblog door regelmatig reacties te versturen.

LIDMAATSCHAP KONSEPT

Door lid te worden van de vriendenkring Konsept steun je al haar activiteiten, en stel je haar in staat een aantal activiteiten en initiatieven van de akademie te ondersteunen. Bovendien geniet je van aanzienlijke kortingen bij deelneming aan reizen, uitstappen en andere activiteiten.

Lid kan je worden door je lidgeld te storten op
Rekeningnummer 320-0692986-88

De lidgelden bedragen:
- individueel lid : 5€
- gezinslid: 5€
- erelid: 30 €. Ereleden krijgen de premieplaat ontworpen door Nans Neyens (premieplaat 2008- 2009)

Wij waarderen het heel erg indien je je mailadres bezorgt aan de vriendenkring via konsept@scarlet.be

OPEN BRIEF BOB STIKKERS AAN JEF MOUTON

Beste Jef,

Op de Konseptblog verschenen al eerder de teksten van Directeur Ann Woedstadt, Schepen Erik Broeckx en ook uw tekst ter gelegenheid van de opening van KUBUS op het Fort en uw afscheid aan de ABK-Mortsel.

Graag maak ik van dezelfde weg gebruik om jou bij deze gelegenheid zeg maar een open brief te schrijven.

Jef, jij bent langer aan de ABK verbonden geweest dan ikzelf, maar we kennen elkaar al van in 1975. Lang dus. We hebben de pioniersjaren en de uitbreidings-‘boem’ meegemaakt van het DKO dat toen nog onderwijs voor Sociale en Culturele promotie heette.
En nu komt uw pensioen er dus echt aan in september. In juli en augustus kan je al oefenen – het atelier is daar een ideale plaats voor - je moet immers niet meer aan volgend schooljaar denken. De boekentas en de schoolagenda mogen weg.

Dat je voor de academie een belangrijk leraar bent geweest met erkenning ver buiten de Mortselse academie staat vast en is terecht al uitgebreid in de verf gezet.
Ook dat je je studenten na het verlaten van de academie altijd wist blijven te begeesteren is evengoed duidelijk. Dat bewijst hun aanwezigheid bij de projecten die je elk jaar trouw hebt opgezet volop. Ook bij de verschillende tentoonstellingen rond belangrijke hedendaagse beeldhouwers die je binnen het kader van de academie organiseerde waren je studenten en ‘afgestudeerden’ altijd van kortbij betrokken.
Zij waren immers het allereerste doelpubliek van deze tentoonstellingen die trouwens heel wat leerlingen en vrienden van de academie hebben weten te boeien. Die tentoonstellingen waren zonder belerend te zijn altijd uitermate leerzaam. Dat was ook je bedoeling want je hebt deze tentoonstellingen altijd in de eerste plaats gezien als lessen in beeldhouwkunst.

Jef, we hebben elkaar leren kennen aan de Westhoekakademie, in de te kleine ateliers – in welke academie zijn deze trouwens groot genoeg? - op het oude dorpsplein van Koksijde, naast de kerk. Jouw atelier deels op het ‘gelijkvloers’ van de oude pastorij en het mijne deels op de eerste verdieping. We liepen regelmatig bij elkaar binnen want zoveel materieel en materiaal hadden we aanvankelijk niet en dus moesten we goede gebruiksafspraken maken.
Na het werk hadden wij en de andere collega’s, bij de nodige pintjes en sigaretten – er werd daar toen wat afgedampt - tot in de late, meestal vroege uren, gesprekken over kunst, over de studenten en over tentoonstellingen, over beeldhouwen en schilderen, over alles wat ons op dat ogenblik bezighield. Dat deze gesprekken erg geanimeerd waren moet ik jou niet vertellen. En ’s anderdaags een snel ontbijt en ‘zere weg’ naar de akademie.
Na het ‘Dorp’ hebben we in de ‘Hagedorenstraat’ bijna 8 jaar het atelier gedeeld. Daar heb ik pas echt goed ondervonden hoe belangrijk de leraar Jef Mouton voor een school is. Wij hebben elkaar zien en horen werken en we vonden het normaal elkaar raad te vragen, samen met de studenten een gesprek op te zetten over de formele en technische aanpak van een werk; details soms, maar nooit onbelangrijk en altijd vruchtbaar.
Ik heb toen veel opgestoken over wat sculptuur eigenlijk is en kan zijn en ik heb, dank zij jouw hulp en raad, zij het rudimentair, klei op een minder amateuristische en technisch betere manier leren gebruiken. Dat kwam het werk van de studenten en mijn arbeidsvreugde ten goede.
We hebben daar met zijn allen hard gewerkt, ik denk maar aan de verhuis bij het opzetten van de eindejaarstentoonstelling, het herschilderen van sokkels en van de loodzware tentoonstellingspanelen met hun zeer merkwaardig verbindingssysteem.

Jouw programma, het artistiek-didactisch skelet waarrond jouw lessen waren opgebouwd, stond van meet af aan stevig op poten en er moest in de loop van de jaren weinig aan veranderd worden. Omdat je van bij het begin de correcte pedagogische lijn volgde waarbij aandacht voor alle elementen waar het in sculptuur om gaat in de juiste dosering en op de juiste plaats kwam, met altijd voldoende ruimte voor individuele correcties en aanpassingen. Omdat je altijd oog had voor het individu met zijn mogelijkheden en beperkingen kon je steeds, jaar na jaar zeer boeiende en dikwijls ook verrassende en altijd intelligente eindejaarstentoonstellingen voorstellen.

Het is dan ook niet moeilijk te begrijpen dat ik, toen er kort na mijn aanstelling in Mortsel een leraar nodig was voor het atelier beeldhouwkunst en ondanks ons beider Westhoekverleden, jou met aandrang heb aangezocht om dit atelier over te nemen.
Je hebt vrij snel positief gereageerd en zo startte jouw parcours in Mortsel dat we allemaal kennen. Je hebt hier uiterst verdienstelijk werk geleverd, en daarvoor Jef, ben ik je erg dankbaar.
En nog iets Jef, misschien een detail, maar volgens mij niet, je woonde het verst van ons allemaal en je was nooit te laat op de ABK ondanks de Kennedy-tunnel en de autostradefiles. Hoe dat kwam?
Respect voor je studenten zeker, en daar begint en eindigt toch alles mee.

De leraar Jef Mouton is nu ‘op pensioen’ maar de beeldhouwer blijft doorwerken.
Je weet Jef dat als ‘elke steen zijn beeld verdient’ (het zijn je eigen woorden) jij nog veel werk voor de boeg hebt.
En wees gerust als oud-studenten in de toekomst een tentoonstelling van Jef Mouton bezoeken zullen de herinneringen aan de leraar en zijn woorden er altijd bij zijn.

Ik eindig, ook in naam van Ria, die al die jaren van heel nabij getuige is geweest van het academieverhaal, met je eigen woorden:

‘ de naarstigheid Jef’

het ga je goed en tot in het atelier,


Bob Stikkers



,

JEF MOUTON, ° 1 JUNI 1952 EN OP PENSIOEN 56 JAAR LATER (SPEECH SCHEPEN BROECKX)

Reeds meer dan twee decennia is blauwe hardsteen zijn geliefkoosd materiaal.

De specifieke kenmerken van blauwe hardsteen blijven hem fascineren en verplichten hem altijd opnieuw een diepere dialoog aan te gaan met hemzelf en zijn omgeving. En zo krijg je dan ook automatisch vele intense gesprekken tussen hem en zijn leerlingen in de zin van: “Deze steen heeft een blauwgrijze kleur met een bijna ontelbaar aantal tinten. Elke bewerking geeft een eigen grijs: de sporen van de beitel, de zaagsnede, de kwetsuur van een breukvlak, het schuren, verzoeten of polijsten… enz.”

Want Jef is één geworden met steen, hij is als steen: soms vrij hard, meestal zacht als wol van een schaap, meestal rustgevend maar ook hardwerkend. Jef patineert zoals een steen: meestal onopvallend maar ook vaak schitterend. Jef denkt zoals een steen: meestal in alle stilte en soms hardop…

Jef is steen: hij geniet van rust, hij geniet van schoonheid en is één met de natuur, hij heeft een eigen mening en heeft karakter, hij is vaak rond maar soms hoekig, hij heeft steeds een schittering..

Maar voor alle duidelijkheid: Jef is geen steen zoals vele anderen. Jef heeft een eigen stijl, een eigen vorm.

Dames en Heren,

Als kunstenaar heeft hij naam en faam opgebouwd van het Vlaamse Mortsel tot in het Poolse Krakau. In zijn vele tentoonstelling werd zijn ambachtskunst bevestigd

Ik citeer even een korte tekst die ik teruggevonden heb over zijn werk:

Jef heeft de vaardigheid om, via het gebruik van de koele, harde steen en ingenieuze structuren, het tedere en de poëzie te laten primeren in zijn beeldhouwwerk. Het is alsof de steen zich door Jef plooit en laat plooien in golvende lijnen, alsof het op sommige momenten jute of hout zou zijn. Zijn sculpturen getuigen van een stille, tedere zijns-filosofie.

Persoonlijk vind ik dit een mooie samenvatting van Moutons zijn kunnen en kennis… kortom zijn “zijn.”

Of nog krachtiger vind ik een citaat van Jef zelf: Ik zou durven zeggen dat ik niet alleen werk maar zelfs denk in steen, steen is mijn taal geworden.


Beste Jef,

Je nooit aflatende strijd om meer atelierruimte in de Mortselse academie blijft je inspireren tot je laatste werkdag. Ik ben, vandaag nog meer dan in het verleden, overtuigd dat jij met zoveel talent en wilskracht nog net voor 1 juni 2008 een oplossing kunt vinden voor het tekort aan de atelierruimte …

Want, ik herinner mij nog dat jij ooit samen met je opvolger, Filip Vervaet, de speelplaats van ABK in enkele uurtjes getransformeerd hebt. Ik herinner mij ook nog je hamvraag tijdens deze oefening…” Kan je geen extra ruimte creëren door een transformatie van onbenutte ruimte?”
De transformatie van de speelplaats was in november 2005 en toen las ik in het ACADEMISCH KWARIER het volgende: “Hoe kan een ruimte een vorm bepalen of hoe bepaalt een vorm een ruimte?” Vrij vertaald: hoe kan je extra atelierruimte voor de beeldhouwklas scheppen?

Beste Jef,

Misschien kunnen wij het vandaag nog net voor je op pensioen gaat dezelfde methodiek gebruiken voor de creatie van extra ruimte, extra atelierruimte…Net zoals toen kan je gispen aanhechten, constructies laten leunen tegen of klemmen tussen bepaalde elementen van de gekregen ruimte.

Maar Jef, je weet beter dan wie ook dat bij het ontwerpen van deze ruimte rekening gehouden moet worden met de reeds aanwezige lijnen, vlakten, volumes, composities die in stilte aanwezig zijn.

Alle gekheid op een stokje…. Wij hebben vandaag in de Academie reeds een Bob Stikkers - bibliotheek. Misschien is het een leuk idee om je naam te gebruiken voor het nog te zoeken extra beeldhouwersatelier…. Maar om daarvoor in aanmerking te kunnen komen, moet je eerst op pensioen gaan!

Wij wensen je voor je tweede leven ’t allerbeste. En in naam van Mortsel wil ik je bedanken voor je ongelooflijke inzet en enthousiasme in onze stad tijdens je ontelbare academie-uren en ontelbare extraatjes die je voor Mortsel, maar op de eerste plaats voor je leerlingen vol overgave gepresteerd heb.

Ik wil je vooral danken voor het feit dat wij allemaal een beetje van je ‘steen zijn’ hebben mogen genieten! Dankjewel, proficiat, en veel plezier met je pensioenloopbaan.

Mag ik dan ook deze vijftiende projecttentoonstelling van het atelier beeldhouwkunst, samengebracht door studenten en oud-studenten van de academie van beeldende kunst te Mortsel, met de naam KUBUS officieel openen.

Erik Broeckx,Schepen voor Onderwijs.
Mortsel, Fort 4, 24 mei 2008

SPEECH JEF MOUTON BIJ Z'N AFSCHEIDSPROJECT KUBUS

Op mijn beurt, welkom iedereen,

Voor enkelen onder jullie is dit het eerste project en misschien zelfs de eerste tentoonstelling van een eigen werk, voor een aantal onder jullie is dit het zoveelste project en voor mij is dit het laatste. Daarom neem ik, voor 1 keer en tegen mijn gewoonte in, het woord.

Tijdens de 33 jaar dat ik in het deeltijds kunstonderwijs les heb gegeven heb ik veel zien gebeuren. Er is niks verbeterd, er is niks verslecht, alles is alleen maar veranderd. En zo hoeft het ook. Onderwijs en zeker kunstonderwijs moet voortdurend in beweging zijn. Teren op ooit geboekte successen is voor ons zoniet achteruitgaan dan toch op zijn minst ter plaatse trappelen. Er zijn natuurlijk tendenzen waar ik het niet zo op begrepen heb, tendenzen die zich niet bezighouden met de kern van de zaak en vooral vertragend werken, en alhoewel traagzaamheid in het onderwijs moet gekoesterd worden omdat net deze eigenschap iets te maken heeft met diepgang, werkt ze hier op de meest verkeerde manier. Er worden de leraars veel taken opgelegd ontstaan in het brein van bureaucraten, en waar het echt op aan komt wordt gemakkelijk naar het tweede plan geschoven. Als een academie, in de meest oorspronkelijke betekenis van het woord, een ontmoetingsplaats is voor geesten met verschillende karakters en komende uit verschillende tradities, dan zijn er veel boeiender dingen te doen.....eerder dan kritiek te geven probeer ik alternatieven aan te reiken. Kunstonderwijs is een individueel onderwijs, de persoonlijkheid van ieder student dient geëxploreerd te worden. Een leraar in het kunstonderwijs spreekt alleen maar over de dingen die hij zelf door en door kent. Wat wil zeggen dat hij naturlijk in de loop der jaren over meer moet kunnen spreken dan hetgeen hij zelf geleerd heeft tijdens zijn studieperiode. Hoe kan hij dat beter doen dan zelf in zijn eigen atelier bezig te zijn, is de eigen arbeid niet de ultieme lesvoorbereiding?

In de academie is het atelier beeldhouwen zonder enige twijfel de plaats waar ik me het meest heb thuisgevoeld. Op het veld, tussen mijn studenten. Tussen haakjes; daarom heb ik ook de vrijheid genomen om deel te nemen aan deze manifestatie. We hebben veel plezier gemaakt in de zin van jolijt, of laat ik het anders formuleren: het nuttige aan het aangename parend. Onze pannenkoekenbak tijdens de laatste dag van het DKO. Onze jaarlijkse piekniek op het eind van het schooljaar. Ons memorabele kerstfeestjes. waar op uitzondering van een os en ezel een totale kerstsfeer heerste. Onze klasuitstappen/studiereizen die meestal eindigden in een boeiend gesprek voorzien van de nodige nattigheid....maar het meeste plezier, de echte genoegdoening, is de gevoerde dialoog over sculptuur. Met gelijkgestemden de complexe wereld van sculptuur verkennen. Een zorgvuldig samengesteld programma om de fundamentele aspecten van de derde dimentie te ontdekken tot het spreken van een eigen taal. Ernstige gesprekken over projecten, verkennen van een aantal opties, het steeds in vraag stellen van meerdere mogelijkheden, alles binnenste buiten, achterste voor en ondersteboven keren. Gepassionneerd en met nerveus bewegende pupilen de wereld observeren en vertalen in sculptuur.

Deze tentoonstelling bestaat uit drie delen.

Het eerste deel door één van de studenten “het gevoel voor kubus”genoemd zijn studies, ontwerpen, al of niet uitgevoerd, en ook oefeningen die in de loop der jaren zijn blijven staan in het atelier en nu opnieuw een plaatsje hebben gevonden.

Over het project zelf “kubus” hoef ik niks meer te vertellen dat heeft mijn collega filip reeds zeer deskundig gedaan. Als er al iets aan toe te voegen is, dan een woord van dank aan alle deelnemende studenten en oud-studenten. Het heeft mij verrast en ik ben vereerd door hun talrijke aanwezigheid.

En dan is er ook nog het resultaat van onze lessen kunstgeschiedenis in de specialisatie. Het woord zegt het zelf, wij hebben ons dit schooljaar gespecialiseerd en verdiept in een bijzonder interessant gegeven, nl het ideale atelier of werkplaats voor een beeldhouwklas.
We zijn op zoek gegaan naar afbeeldingen van professionele beeldhouwateliers. We hebben teksten gelezen en ontleed over ateliers, teksten geschreven door kunstenaars, kunstcritici, en filosofen. Wij hebben onze vergaarde kennis bijeen gebracht en ontwerpen gemaakt voor dit ideale atelier. Er zijn schetsen, tekeningen en plannen waar je de evolutie van onze dialoog en discussie kan volgen. De kers op de taart is de prachtige maquette die we hier voorstellen en om onze hoop uit te drukken dat dit utopisch plan ooit realiteit wordt vraag ik aan de burgemeester om de goedheid te hebben het doek weg te nemen zodat we kunnen genieten van een kleinood dat misschien ooit zal passen in een groter geheel.
Dank u

Jef Mouton

HOMMAGE AAN JEF MOUTON, TER GELEGENHEID VAN ZIJN AFSCHEID ALS ATELIERLERAAR VAN HET ATELIER BEELDHOUWKUNST VAN DE ABK

We staan op het punt om de 21ste editie van de jaarlijkse projecttentoonstelling van het atelier beeldhouwkunst te openen en we mogen stellen dat deze editie historisch zal zijn voor de ABK. De projecttentoonstellingen van de beeldhouwers ontstonden immers onder de bezielende leiding van hun atelierleraar, Jef Mouton. ‘Kubus’ zal het laatste project zijn dat Jef begeleidde, omdat hij vanaf volgend schooljaar met ‘terbeschikkingstelling voorafgaand aan het rustpensioen’ gaat na 32 jaar dienst in het DKO, waarvan de eerste 10 jaar aan de Gemeentelijke Tekenschool van Waasmunster en de Westhoekacademie van Koksijde en de laatse 22 aan de ABK – Jef werd aangesteld in Mortsel met ingang vanaf 20 maart 1985.

Als voorbereiding van een tekst over Jefs eigen oeuvre had ik ooit het genoegen om zijn werk beter te leren kennen. Een aantal kenmerken ervan en ook een paar uitspraken van Jef m.b.t. zijn werk zijn me in ’t bijzonder bijgebleven, des te meer omdat ik ze voortdurend herkende, niet alleen in hetgeen Jef zijn leerlingen bijbracht, maar ook in de manier waarop. Wat me al die jaren heeft getroffen is de enorme comptabiliteit die er bestond tussen Jef als kunstenaar en Jef als leraar en tegelijk het gemak en de spontaneïteit waarmee die uitwisseling gepaard ging. Enerzijds vond er zoiets als een haast natuurlijke osmose plaats tussen het privé-atelier van Jef en dat van de school, anderzijds bood die overdracht voldoende ruimte aan de leerlingen voor de ontwikkeling van een persoonlijke beeldtaal.

Het materiaal vormt voor Jef het vertrekpunt voor al zijn sculpturen: de eigenschappen, de afmetingen en de vorm van het blok blauwe hardsteen bepalen de beeldende werkzaamheden: splijten, zagen, hakken, polijsten, stapelen, …. Het onderwerp van het oeuvre wordt bepaald door het onderzoek naar de wetmatigheden van het materiaal, eerder dan door de creatie van een voorstelling of door de illustratie van een esthetische theorie. Aan de exclusiviteit van het materiaal, blauwe hardsteen, koppelt Jef de soberheid van een geometrische vormgeving.
Bij zijn bevraging gaat hij methodisch en analytisch te werk: één bepaald gegeven puurt hij uit tot een lange reeks sculpturen: zoals bijvoorbeeld de verticale stapelingen uit ’90 – ’93. Ondanks deze seriële uitwerking hoedt Jef zich ervoor om te vervallen in een systeem: in elk project huizen de nodige verrassingelementen die de openheid ervan garanderen.
Tijdens de eerste leerjaren van de optie beeldhouwkunst nodigde Jef zijn leerlingen uit tot een grondige kennismaking met de eigenschappen van een aantal materialen: klei, gips, hout, steen, en de daaraan gekoppelde werkprocédé’s in oefeningen waarvan de vormgeving zich beperkte tot meetkundige figuren. Daardoor verwierven de leerlingen een solide basis, waarop ze ten allen tijde konden terugvallen ook wanneer ze in het verdere verloop van hun opleiding kozen voor een niet-geometrische beeldtaal. Alleen al uit de verscheidenheid aan afstudeerprojecten bleek duidelijk dat er in het beeldhouwersatelier ook de nodige stimuli en begeleiding aanwezig waren voor en bij de keuze voor figuratief en verhalend of experimenteel werk.
In Jefs eigen sculptuur valt dikwijls een combinatie waar te nemen van architectonische onderdelen: zuil, dekplaat, pijler, architraaf, kruisribgewelf. Lichamen die vaak ook het onderwerp uitmaakten van de projecttentoonstellingen: denken we maar aan de edities met als titel: ‘Sokkel – zuil - kapiteel’; ‘Trappen’, ‘Daknaalden’, ‘Bol’, ‘Kubus’, …
Ook met zijn lesonderdelen sprong Jef om als architect: hij wist met een uitgekiende opeenvolging van oefeningen een strategie op te bouwen waardoor hij stelselmatig de sculpturale vaardigheden en ruimtelijke inzichten van zijn leerlingen kon doen toenemen.
Over de veelbesproken verhouding tussen ambacht en concept zei Jef het volgende: ‘Buiten het vakmanschap, ambacht of techniciteit kunnen we als kunstenaar niet, gelukkig is deze altijd ondergeschikt aan de idee, aan het inhoudelijke.’ In zijn eigen werk komt de gevoeligheid, de poëzie van steen maar aan de oppervlakte dankzij die noodzakelijke bagage aan métier. In het specifiek artistiek atelier werden beide aspecten complementair behandeld; tijdens de lessen bijzondere kunstgeschiedenis dacht Jef samen met zijn leerlingen na over een kunstfilosofische stellingname of kreeg een vraagstuk uit de geschiedenis van de sculptuur m.n.: ‘aan welke voorwaarden dient het ideale beeldhouwersatelier te beantwoorden?’ een practische uitwerking in architectuurtekeningen en een maquette.

Jef ziet in de langzame verbeeldingskracht van steen in het bijzonder – het weerbarstige en tegelijk kwetsbare karakter ervan vereisen een zorgvuldige en dus tijdrovende bewerking – een paradigma van de ‘traagzaamheid’ van de beeldhouwkunst in het algemeen. Hij toonde zich nooit een voorstander noch van een spoedcursus beeldhouwkunst, noch van een modulair onderwijssysteem in één of ander domein van de beeldende kunst.
Tengevolge van de respectvolle en omzichtige omgang met het materiaal, heerste er in de beeldhouwerslokalen ondanks het kloppen, slijpen en zagen, een contemplatieve, rustgevende atmosfeer.

Als collega was Jef de spreekwoordelijke rots in de branding : je kon altijd op hem rekenen. In de omgang was en is hij geduldig, luisterbereid, ernstig, vriendelijk en goedlachs. Jef probeerde telkens een duidelijke maar genuanceerde mening te vertolken: aan zijn advies had je een houvast. Kortom: we zullen Jef missen in de ABK.
‘Alles is eindig’, vertelde hij ooit in een interview, ‘dingen hebben pas zin als er een begin en een einde is: hetgeen ertussenin ligt, krijgt dan meer gewicht.’ (…) ‘Het besef op een bepaald moment te moeten ophouden is van essentieel belang voor de realisatie van een werk, maar ook voor een oeuvre.’ Deze uitspraak is momenteel wel van toepassing op Jefs loopbaan in het onderwijs, maar zeker niet op zijn carrière als kunstenaar, wel integendeel.
Ook het einde van het atelier beeldhouwkunst is nog lang niet inzicht: Filip Vervaet zal vanaf 1 september de fakkel van Jef overnemen. Hij gaf reeds enkele jaren samen met Jef voor een aantal uren les bij de beeldhouwers en hij zal de projecttentoonstelling ‘Kubus’ inleiden.

Ann Woedstadt,
directeur ABK

SELECTIETENTOONSTELLING

Op woensdag 3 september nodigt de academie voor beeldende kunst van Mortsel u om 20.00 uur uit in de bovenzaal van de ABK op de opening van de tentoonstelling:

"EEN SELECTIE VAN EINDEJAARSWERKEN 2007-2008"

De tentoonstelling is te bezichtigen van donderdag 4 september tot en met zaterdag 11 oktober tijdens de openingsuren van de ABK, van dinsdagavond tot en met zaterdagnamiddag.

ABK, Lieven Gevaertstraat 52, 2640 Mortsel, 03 449 31 85

OPENDEURDAGEN 21 EN 22 JUNI 2008 EN EINDEJAARSFEEST 20 JUNI 2008

ABK MORTSEL:

vrijdag 20 juni:
18.30 uur: Proclamatie
19.30 uur: Aperitief gratis aangeboden door Konsept
20.00 uur: Verrassingsmaaltijd verzorgd door CHOW BELLA

- Voorgerecht: Libanese wrap, maispannekoek met houmous, feta, gegrilde paprika, olijven
- Hoofdgerecht: Gepofte aardappel gevuld met kip, chorizo, tomaat, paprika (vegetarisch mogelijk na afspraak)
- Koffie of thee

- Nadien:Napraten en uitbabbelen op het meest exclusieve terras van’t stad.
Maaltijd enkel na inschrijving
15 € voor leden van Konsept en alle leerlingen
18 € inclusief lidmaatschap Konsept 2008/2009 en alle postkaarten 2008.
Leerlingen: inschrijven (per atelier) via leraar

Leden Konsept:
inschrijven via 0473 938671 / rekening Konsept 320-0692986-88
Beperkt aantal plaatsen.
Uiterste inschrijvingsdatum 13 juni 2008

zaterdag 21 en zondag 22 juni:
opendeur van 10.00 tot 17.00 uur
Lieven Gevaertstraat 52, 2640 Mortsel

ABK FILIAAL EDEGEM
woensdag 18 juni: 18.30 uur proclamatie en receptie
14.00 - 20.00 uur: opendeur
Drie Eikenstraat 16, 2650 Edegem

KUBUS

U wordt vriendelijk uitgenodigd op de tentoonstelling KUBUS
een project van het atelier beeldhouwen, studenten en oud-studenten van de academie voor beeldende kunst Mortsel

opening: zaterdag 24 mei om 11.00 uur

open: zaterdag 24 mei van 14.00 tot 17.00 uur
zondag 25 mei van 10.00 tot 17.00 uur
zaterdag 31 mei van 14.00 tot 17.00 uur
zondag 01 juni van 14.00 uur tot 17.00 uur

Fort 4, Hangar 69, Fortstraat 100 , 2640 Mortsel

KONSEPTLID ANNEMIE CREEMERS ORGANISEERT CREATIEVE DRIEDAAGSE in ARIMONT (2-4 juli 2008)

Wat?
We maken op wandelingen digitale foto’s van dingen die we mooi vinden,
We selecteren de beste foto’s, waarvan we de afdrukken de volgende dag kunnen gebruiken als inspiratiebron
Degene die de vrije natuur, geselecteerde foto’s of abstract willen schilderen, kunnen dat.
We leren verschillende technieken en onderwerpen.
Achteraf besteden we ook tijd aan het maken van passe-partouts en kaders, zodat we onze kunstwerken ‘af’ kunnen meenemen.
Dit alles gebeurt onder begeleiding van ervaren fotograaf, schilders, aquarellisten.

Waar?
In Arimont, een klein gehucht van Malmedy, op de grens tussen Hoge Venen en Ardennen

Wanneer? Van woensdag 2 juli - 10 uur tot vrijdag 4 juli - 18 uur.

Voor wie?
Beginners en gevorderden
Iedereen is welkom
Het is de bedoeling dat we van elkaar leren.

Prijs
Alles inbegrepen:100€
Inclusief: overnachtingen en maaltijden
Drank betaal je zelf aan democratische prijzen.

Inschrijven
tot 15 juni 2008
We beperken het aantal inschrijvingen tot 15 man/vrouw
Mail naar annemie.creemers@gmail.com
Rond 20 juni krijg je een bevestiging
Je kan 100€ storten op reknr 789-5380911-48 van Herman Buts, Ridder van Ranstlei, 23, 2640 Mortsel met vermelding van naam, adres. Slechts dan ben je definitief ingeschreven.

Gedetailleerde info over het programma:
Annemie Creemers, Ridder Van Ridder Van Ranstlei, 2640 Mortsel

Dit bericht ontvingen we van Konseptlid Annemie Creemers.

ART SAND: SNOOPY

YAWMOUNE SARIDE!

YAWMOUNE SARIDE: met deze wijze raad van een Marokkaanse cafébaas uit Berchem, togen enkele Konseptleden na een mooie lente-avond huiswaarts!

De vertaling leest u in de illustratie!

KUNST IM TUNNEL: SPLINTERNIEUW MUSEUM IN DÜSSELDORF

Schreef u te laat in voor de studiereis van zondag 18 mei? Bekijk alvast wat u zal missen !

Voor de vierdaagse Konseptreis (2-5 oktober) zijn nog plaatsen!

Lees in vorige berichten wat er op het programma staat en hoe u inschrijft!

JUBILEUMTENTOONSTELLING ZENTRUM FÜR KUNST UND MEDIENTECHNOLOGIE KARLSRUHE EN OP HET MENU VAN DE VIERDAAGSE KONSEPTREIS 2 - 5 oktober 2008!

Deze tentoonstelling loopt nog tot 06/01/09

Meer info

U BENT TOCH AL INGESCHREVEN?!

VOOR WIE NOG NIET OVERTUIGD IS: STADSGEZICHTEN VAN ULM (Konseptreis 2- 5 oktober 2008)

EEN VIRTUEEL BEZOEK AAN DE FUGGEREI AUGSBURG (Konseptreis 2 - 5 oktober 2008)

De bus is al goed gevuld, maar er is nog plaats voor snelle beslissers!

INSCHRIJVEN IS DE BOODSCHAP!!!

900 JAHRE KLOSTER WIBLINGEN: SMAAKMAKER VOOR VIERDAAGSE KONSEPTREIS 2 - 5 OKTOBER 2008

INSCHRIJVEN TOT 15 MEI !!!

Prijs: leden Konsept: 380 €; niet – leden: 410 € (Half pension)
Toeslag voor single: 60 € Inbegrepen: annulatieverzekering en avondmaal op 5 oktober
Inschrijving is geldig na storting van het volledige bedrag (ten laatste op 15 mei 2008)Rekening Konsept: 320-0692986-88
Inschrijven en info: 0473 938671 (steeds je telefoonnummer vermelden)