In haar 20-jarig bestaan heeft Konsept al meermaals het Gemeentemuseum in Den Haag bezocht. En nooit was dit gratuit! Het betrof altijd belangrijke tentoonstellingen waarvan het bestuur het vermoeden had dat ze het blikveld van de Konseptenaren en de leerlingen van de ABK konden verruimen door stellingen in te nemen en kunst in een ruime context te plaatsen. Nooit was zo’n bezoek vrijblijvend, soms kwamen we met antwoorden terug maar meestal toch met nieuwe vragen en moesten we onze standpunten bijstellen en vaak opnieuw formuleren. Juist daardoor zijn aandachtige tentoonstellingsbezoeken zo waardevol.
Sommige tentoonstellingsbezoeken bieden ons een platform van waaruit we nieuwe wegen kunnen bewandelen zonder telkens opnieuw het warm water te moeten uitvinden. Zij leren ons heel wat bij zonder belerend te zijn. (De Ulmgangers denken nu waarschijnlijk aan de grote Zerotentoonstelling in de Weishaupthalle). De uitstap die we aanbieden valt onder deze categorie.
VIER tentoonstellingen en een geleid bezoek aan het museum zelf!
- ‘DE XXste EEUW’
Verspreid over twee verdiepingen toont deze grote tentoonstelling hoe in de 20ste eeuw vanuit individuen en groepen telkens anders gekeken werd naar de werkelijkheid. De tentoonstelling toont ons van Mesdag, over Picasso tot Baselitz de bewogen geschiedenis van de ‘moderne kunst’. Toch is het geen droge chronologische geschiedenisles geworden want ook de kunstgeschiedenis is niet rechtlijnig en eenduidig. Aan de hand van zes ankerpunten worden we op ontdekkingstocht gestuurd in een eeuw van experiment en avontuur.
-'MINIMAL IS MORE'
In deze tentoonstelling gaan werken uit de eigen museumcollectie de confrontatie aan met de collectie Lafrenz uit Hamburg. De tentoonstelling refereert aan de allereerste minimal art-tentoonstelling in Europa in 1968 (in hetzelfde museum) en maakt via een tussenstap in 2002 een stand van zaken op rond Minimal Art vandaag, in 2008. Er zijn ook werken van kunstenaars die in die 40 jaar expliciet op Minimal Art reageerden.
-'JOZEF EN ISAAC ISRAËLS'
- ‘BLOEMENSTILLEVEN NO 193’ door ANTON HENNING
Speciaal voor de projectenzaal van het museum ontworpen maakt deze tentoonstelling deel uit van een reeks tentoonstellingen waarbij de kunstenaars reageren op deze bijzondere BERLAGEruimte.
HET GEMEENTEMUSEUM (1931-1935) VAN DEN HAAG
is een ontwerp van Hedricus Petrus BERLAGE (1856-1934). Berlage, één van de wegbereiders van de moderne architectuur in Nederland heeft het museum dus niet afgewerkt gezien. Het werd volledig gerestaureerd in 1996.
Het belangrijkste aan dit museum - dat men bereikt via een lange brede glazen gang met links en rechts een vijver - is misschien wel zijn nederigheid ten overstaan van het doel waarvoor het werd gebouwd, nl. kunst tonen. (vgl ook met Kröller-Müller in Otterlo van Henri Van de Velde).
En het toont kunst in ruime zalen, kleinere kabinetten en bezinningshoeken, opgetrokken rond een binnentuin. Misschien zet dit museum ons aan tot nadenken over architectuur, en wat zij kan zijn, juist omdat de architectuur zich niet opdringt en in alle stilte haar opdracht vervult.
Het ontwerp Berlage is misschien, op formeel en materieel vlak, wel schatplichtig aan Dudok (Raadhuis In Hilversum-1923-1931), maar het is op het vlak van architectuur in al zijn eenvoud een rijk en belangwekkend gebouw. Daarom willen wij er, na zovele jaren meer van weten en eindigen wij ons bezoek met een architectuurrondleiding (met gids).
‘EEN NIET TE MISSEN UITSTAP’
Konsept garandeert de deelnemers een verkwikkend kunstbad.
Inschrijven:
Leerlingen via de atelierleraar.
Konseptleden kunnen telefonisch inschrijven: 0473/938671 (vermeld je telefoonnummer bij voicemail)
Betalingen via rekeningnummer: 320-0692986-88
Deelname in de kosten:
-leden: 25€
-niet leden: 30€
Vertrek: 08u30, Gemeentehuis Mortsel, Liersesteenweg 1.
Terug +/- 19 h 30
Inschrijven voor 30 november 2008
Konsepttelefoon: 0473/938671
maandag 3 november 2008
KUNSTREIS DEN HAAG 7 DECEMBER 2008: EEN UITZONDERLIJK DAGJE GEMEENTEMUSEUM
maandag 20 oktober 2008
ABK-MORTSEL: UITNODIGING TENTOONSTELLING 'VERHALENKABINET'
De leerlingen van het atelier schilderkunst
(olieverf - stilleven)
o.l.v. Karen van Vlaslaer
nodigen u uit op
vrijdag 14 november - 20 uur
in de bovenzaal van de ABK,
de academie voor beeldende kunst Mortsel,
voor de opening van hun
'VERHALENKABINET'
met stillevens en landschappen
De tentoonstelling is verder te bezichtigen van
19 november tot en met 17 december 2008
tijdens de openingsuren van de academie
info: 03/449 31 85
Academie voor Beeldende Kunst
Lieven Gevaertstraat 52 - 2640 Mortsel
vrijdag 10 oktober 2008
MUSEUM FELIX DE BOECK: CONCERT LOUIS DE MEESTER EN EXPO LE CUBE AU CARRE (MET O.A. KONSEPTLID DIRK VERHAEGEN)
LOUIS DE MEESTERDAG
Louis De Meester (1904-1987), tijdgenoot en vriend van Felix De Boeck, was één van de opmerkelijkste Belgische componisten van de 20ste eeuw.
In het kader van het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant en in samenwerking met vzw De Rand, staat Drogenbos, op zaterdag 11 oktober 2008, in het teken van musicus Louis De Meester. Op het programma staan een muzikaal sprookje (Betje Trompet en de reus) , een tentoonstelling, een lezing en een concert.
De toegang tot het sprookje, de tentoonstelling en de lezing is gratis.
Deelname aan het concert kost €12 (reductie: € 9 voor -26 jarigen en voor AuthenticArt-partners)
Wenst u kaarten voor het concert?
U kan reserveren via mail info@mufdb.org, of via telefoon 02/377 57 22
LE CUBE AU CARRE
Op zondag 19 oktober 2008 gaat “Le Cube au Carré” van start in het museum. Deze tentoonstelling, die in het voorjaar van 2008 in Verviers te bezichtigen was, is tot stand gekomen op initiatief van VZW De Vrienden van de Musea van Verviers, op een idee van beeldend kunstenaar Bob Van der Auwera.
In het museum zal het werk van een honderdtal kunstenaars te zien zijn. De rode draad doorheen de tentoonstelling is het vierkant of de kubus. Verschillende generaties van abstracte kunstenaars worden bij elkaar gebracht: van Marcel-Louis Baugniet en Jozef Peeters over Amédée Cortier en Jo Delahaut tot Hilde Van Sumere. Eén van de twee niveau's van het museum wordt volledig gevuld door hedendaagse abstracte kunst.
De tentoonstelling 'Le Cube au Carré' is ook bijzonder omdat ze het publiek, naast erg bekende kunstenaars uit de vorige eeuw, laat kennis maken met een honderdtal, meestal Franstalige, hedendaagse kunstenaars die voor velen een ontdekking kunnen zijn.
Jean-Pierre ASER - Marcel-Louis BAUGNIET - Jean-Jacques BAUWERAERTS - Marcus BERING - Gaston BERTRAND - Clara BILLEKE - André BLANK - Ariane BOSQUET - Christian CLAUS - Véronique CORDONNIER - Amédée CORTIER - Marc CRUNELLE - Gilbert DECOCK - Prosper DE TROYER - Jo DELAHAUT - Elise DELBRASSINE - Vincent DELPIERRE - Georges DE MEIJER - Eddy DEVOLDER - Jean-François DIORD - Sandra DE PAOLI - Anita DRISCH - Vincent DUBOIS - Maria DUKERS - André DUMONT - Francis DUSEPULCHRE - Jo DUSTIN - Marc FEULIEN - Richard FLAMENT - Pierre-Louis FLOUQUET - Monique FRANCOIS - Florence FRESON - Henri GABRIEL - Serge GANGOLF - Michèle GAROT - Nathalie GAROT - Bruno GERARD - Jean-Marie GERON - Denise GILLES - Thierry GONZE - Félix HANNAERT - Nicole HAUREZ - Willy HELLEWEEGEN - Stan HENSEN - Pal HORVATH - François HUON - Noël JACQUES - Nic JOOSEN - Paul JOOSTENS - Antonia LAMBELE - Guy LANCE - Georges LARONDELLE - Walter LEBLANC - Jean-Claude LEGRAND - Jean-Luc LEMAIRE - Gil LENDERS - Anne LIEBHABERG - Michel LINTHOUT - Paul MACHIELS - Karel MAES - Bernard MAQUET - Jean-Georges MASSART - Jean-Pierre MAURY - Georges MEURANT - Michel MOFFARTS - Luc MONDRY - Victor NOEL - Francis OLIN - Jozef PEETERS - Claudine PETERS-ROPSY - Charles PRAYEZ - Eveline RENARD - Marc RENARD - Jean RETS - Renée ROHR - Albert RUBENS - Carole SOLVAY - Olivier SONCK - Baudrienne STALPART - Gilbert SWIMBERGHE - Bernard THIRION - Pierre VAN - Guy VANDENBRANDEN - Bob VAN DER AUWERA - Hilde VAN SUMERE - Georges VANTONGERLOO - Frank VANTOURNHOUT - Georges VERCHEVAL - Dirk VERHAEGEN - Mark VERSTOCKT - Jacques VILET - Catherine WARMOES - Christine WINANT - Marco WINNERTZ - Pascaline WOLLAST - Léon WUIDAR - Adélaïde ZINCK
Een culturele 'uitstap' die u niet mag laten voorbijgaan!
vzw Museum Felix De Boeck
Kuikenstraat 6
1620 Drogenbos
België
T +32 (0)2 377 57 22
F +32 (0)2 377 29 15
E. info@MuFDB.org
http://www.MuFDB.org
donderdag 25 september 2008
VAN EERGISTEREN TOT OVERMORGEN: WEBSITE BOB STIKKERS ONLINE!
De definitieve versie van de website die Romain De Clercq voor Bob Stikkers ontwikkelde, is klaar.
Zij behandelt de periode van 1968-2008. Een terugblik op 40 jaar atelier en een nieuwe start voor nog eens, hopelijk vele jaren met potlood, pen, inkt en verf.
Surf beslist eens naar http://www.bobstikkers.be en laat Bob eens weten wat je er van vindt!
maandag 22 september 2008
ACADEMIE VOOR BEELDENDE KUNST MORTSEL: KUNST BIJ-VOORBEELD - ATELIER KUNSTBESCHOUWING.
Velen onder ons vinden een reëel esthetisch genot in het omgaan met kunst. De kunstervaring verrijkt ons inderdaad op velerlei gebieden : het scherpt onze gevoelens aan, evenals onze waarneming en ons denken. Kunstbeschouwing is dan ook een ware uitdaging. Het zou dan een gemiste kans zijn mocht een kunstliefhebber bij zijn loutere gevoelsreacties en toevallige bevindingen blijven. Hoe oprecht deze ook moge wezen, omgaan met kunst is een vaardigheid die men kan oefenen. Wanneer we met kennis van zaken een gefundeerde kunstappreciatie kunnen geven, hebben we het bereik van ons persoonlijk esthetisch genot wezenlijk verruimd.
De cursus kunstbeschouwing biedt een unieke gelegenheid om de kunst te verkennen vanuit een zeer brede waaier aan perspectieven (vorm, expressie, voorstelling, functie, gevoel, geschiedenis, psychologie, sociologie, wetenschap, filosofie en kunstkritiek). Doelstelling is om de persoonlijke kunstervaring uit te diepen aan de hand van theoretische referenties die met concrete voorbeelden uitgewerkt worden. De praktische ondersteuning door middel van interactieve toepassingen helpt daarenboven de verworven informatie beter te verwerken.
De cursus duurt vier jaar. Alle leerjaren zitten samen waardoor er veel van elkaar geleerd kan worden en waardoor tegelijkertijd ook veel referenties vanuit een steeds wisselend perspectief herhaald worden. Een academiejaar is opgebouwd uit negen clusters van telkens drie lesavonden. Tijdens de eerste les wordt uitgegaan van een voorbeeld,letterlijk een beeld dat naar voren geschoven wordt als referentie voor een analyse, voor een kunsthistorische periode en voor een kunstbeschouwelijk problematiek.
Het uitgangspunt van de tweede les is een tekst die betrekking heeft op het thema van het cluster. De tekst wordt gemeenschappelijk gelezen, besproken en bediscussieerd. De derde les neemt een object uit de alledaagse werkelijkheid als vertrekpunt om het thema van het cluster in het continuüm van onze levenservaring te situeren
Een academiejaar voorziet in een volwaardig overzicht van de belangrijkste kunsthistorische perioden en kunstbeschouwelijke thema’s. De volgende jaren worden deze heropgenomen en vanuit nieuwe perspectieven en met nieuwe voorbeelden verrijkt. Als leerling krijg je dus ruim de tijd om van jaar tot jaar te evolueren van een verkennende kunstbeschouwing tot een systematisch onderbouwde kunstbeschouwing.
Hoewel het praktisch gedeelte als ondersteuning voor de theorie gedacht is, vervult het geenszins een bijkomstige rol. Het adagium ‘al doende leert men’ is hier zeker op zijn plaats. Men ervaart de concrete uitdagingen van beeldende kunst het best op proefondervindelijke wijze. Dit evenwel zonder de noodzaak om tot een ‘artistiek’ resultaat te komen.
Het bijzondere aan deze cursus is dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen theorie en praktijk. Beiden interfereren.
4 lesuren per week, 4 leerjaren
lesmoment: vrijdagavond van 18.40 uur tot 22.10 uur
Leraars: Mark Bosselaers en Etienne Van Deyck
Info: ACADEMIE VOOR BEELDENDE KUNST MORTSEL (ABK)
Lieven Gevaertstraat 52, 2600 Mortsel
tel: 03/449 31 85
Er zijn nog enkele plaatsen voor snelle beslissers!(voor eind september)
vrijdag 5 september 2008
WIRRWARR UND SYSTEM: SOLOTENTOONSTELLING KONSEPTLID DIRK VERHAEGEN IN SAARLOUIS (DE)
WIRRWARR UND SYSTEM
Solotentoonstelling van Dirk Verhaegen
Galerie Walzinger - Saarlouis - Duitsland
Vernissage 28 september 2008 om 11 uur
De tentoonstelling loopt van 29 september tot 23 oktober 2008
KONSEPTLID DIRK VERHAEGEN IN GROEPSTENTOONSTELLING TE BRUSSEL
7 MADI 7
Boundless art in a boundless city
7 Belgische en 7 Hongaarse MAD-kunstenaars
HONGAARS CULTUREEL CENTRUM
Treurenbergstraat 10
1000 BRUSSEL
vernissage op 17 september om 19.30 uur
donderdag 4 september 2008
20 JAAR KONSEPT: MORTSEL HANGT DE VLAG UIT!
U kan er beslist niet naast kijken! Nog heel de maand september kan u in Mortsel, op de Statielei en de Antwerpsestraat, de schitterende banieren bewonderen die de leerlingen van de lagere graad van de ABK Mortsel beschilderden voor een jarig Konsept.
Foto's: Jacqueline Van der Mueren
zondag 17 augustus 2008
ULM DESIGN. THE MORALITY OF OBJECTS, HERBERT LINDINGER. EEN BOEKENTIP VAN DIRK VERHAEGEN
Het Bauhaus (Weimar, Dessau, Berlijn) kent iedereen.
De naoorlogse opvolger, de HfG te Ulm heeft ondanks het relatief korte bestaan ervan (1953-1968) een haast even mythisch aura.
Het was een school met internationale draagwijdte.
40 a 50% procent van de studenten waren buitenlanders, afkomstig uit 49
verschillende landen. Dit zorgde voor een wereldwijde verspreiding van Ulm-ideeën. ‘Ulm-ideeën waren ambassadeurs.’
De stichters hadden uitgesproken antifascistische intenties.
Een private stichting die de naam droeg van Hans en Sophie Scholl – leden van de ‘Witte roos’ en terechtgesteld door de Nazi’s- gaf de school zowel sympathisanten als verborgen vijanden. De Scholl-stichting met Amerikaanse en Noorse fondsen zorgde bij de aanvang voor onafhankelijkheid t.o.v. de Duitse onderwijsbureaucratie.
De school was gekenmerkt door hoop en wolkeloos optimisme, gesteund door Max Bills credo ‘het realiseren van een nieuwe cultuur’. Bronnen waren de verlichtingsfilosofie (rationalisme, positivisme, primaat van de rede), pedagogische ideeën van Pestalozzi, Montessori en Kerschenstein (actief leren, ‘work college’), de moderne cultuur (constructivisme, De Stijl, Bauhaus)
en institutionele concepten (campus universities, het Pratt Institute).
Max Bill 1953
‘We beschouwen kunst als de hoogste expressievorm in het leven, en het is ons streven het leven als een kunstwerk te realiseren. Zoals Henry van de Velde ooit stelde, willen we vechten tegen het lelijke met de hulp van het schone, het goede en het praktische. Het Bauhaus, als opvolger van de kunstschool door Van de Velde opgericht te Weimar had hetzelfde doel. Wij te Ulm nemen de zaak verder op, door nog meer waarde toe te kennen aan de vormgeving van objecten, door stadsplanning toe te voegen, door het departement Visueel Design up to date te maken en uiteindelijk door een departement Informatie toe te voegen. Dit alles komt voort uit de natuurlijke noden van onze tijd.’
Max Bill, oud-leerling van het Bauhaus, ontwierp het gebouw en werd de eerste rector. HfG was geen klakkeloze kopie van het Bauhaus. Vanaf ‘56 kreeg de school een typischer karakter, gekenmerkt door een nauwere relatie tussen design, wetenschap en technologie. Overheidsfinanciering werd noodzakelijk en wetenschap ging uiteindelijk over design heersen. Rond de jaren ‘60 raakten designers in de minderheid. Planologen, wiskundigen en industriële sociologen gingen domineren. Moraliteit, esthetica, normatieve waarden leken nutteloos geworden. Bij de docenten veroonde zich een ‘innerlijke emigratie’. Tussen 1962 en 1966 ontstond er onder Otl Aicher en Tomas Maldonado een nieuw evenwicht tussen theorie en praktijk.
De ideologische conflicten gecombineerd met de studentenrevoltes in ’68 werden de HfG fataal. De Landdag (inmiddels de belangrijkste financieringsbron geworden) stemde om het college te sluiten. De tegenstanders konden het zo voorstellen dat het college zichzelf had opgeheven.
Om de impact van HfG te illustreren enkele ontwerpen die in de school ontstonden:
- het design concept voor de firma BRAUN
- de metro van Hamburg
- TC 100 hotelgereedschap
- het eerste BRAUN HIFI-systeem
- de KODAK diacarrousel
- het corporate design van DEUTSCHE LUFTHANSA
Voormalige Ulmstudenten doceerden over heel de wereld. De school stond model voor vele designscholen. Veel ideeën en ontwerpen werden gemeengoed en dagelijkse realiteit. Veel kans dat u onbewust Ulm design in huis hebt!
foto: Hochschule für Gestaltung Ulm 1953-1968
Bron:
ULM DESIGN
The Morality of Objects
Herbert Lindinger
1991
ISBN-10:
0-262-12147-6
ISBN-13:
978-0-262-12147-7
zondag 10 augustus 2008
ULM VOOR DROMERS: EEN VOETTOCHT LANGS RIJN EN DONAU, PATRICK LEIGH FERMOR. EEN BOEKENTIP VAN KONSEPTVOORZITTER CARL STUBBE
WANDELEN LANGS DE DONAU
“Toen hij me op de beijsde keien van Ulm afzette, wist ik dat ik een belangrijk punt op mijn tocht had bereikt. Want daar, in de schaduw van de ommuring, donker onder de tuimelende sneeuwvlokken en al verkleurd door meegesleurd slib, stroomde de Donau.
Het was een gedenkwaardige ontmoeting. De rivier werd overspannen door een fraaie brug en van beide oevers rukte het ijs op dat zich uiteindelijk in het midden van de stroom sloot. Landinwaarts waren de daken, die zich in verwarring van de oevers terugtrokken, te steil voor de sneeuw: de vlokken vonden elkaar, vormden banken en gleden vervolgens met een sissend geluid de stegen in. In het centrum van dit mensenpakhuis verhief zich het munster van Ulm, letterlijk in het zadel, op een achthoekige toren die tegen het westelijke uiteinde van een enorm schip was aangebouwd, met de hoogste spits ter wereld, waarvan het opengewerkte gedeelte in een ruiende donzen deken van wolken verdween.”
“Ik moet weerstand bieden aan de verleiding uit te weiden over de fascinerende stad buiten de kerk: de overvoed van schitterende gebouwen, de met fresco’s beschilderde gevel van het huis van de Fuggers, de met baldakijnen van smeedijzer versierde putten. Ik joeg, terwijl ik kauwend voortliep, op een meer algemene prooi: op niet minder dan de hele sfeer en het karakter van de prebarokke Duitse steden. We hebben er nu een aantal van doorkruist; er zullen er nog meer volgen. Er had zich in mijn hoofd een theorie gevormd en de onbeholpen noten waarmee ik mijn instrument stemde hebben al op voorgaande pagina’s geklonken, dus ik kan maar beter mijn hart helemaal luchten.”
Wat ontbreekt in deze fragmenten kan je lezen in het schitterende boek “Een voettocht langs Rijn en Donau”, geschreven door Patrick Leigh Fermor (uitg Atlas). De auteur beschrijft er een voettocht die hij in 1933 ondernam en die hem van Hoek van Holland helemaal naar Constantinopel bracht.
Lezen dus maar.
Patrick Leigh Fermor
Een voettocht langs Rijn en Donau.
Uitg Atlas 2007.
Groeten aan de Konsept medereizigers met de belofte dat ik hen een en ander zal vertellen op de bus naar Ulm en Augsburg.
Carl Stubbe
maandag 28 juli 2008
DONAU, CLAUDIO MAGRIS: DE ULTIEME VOORBEREIDING OP DE VIERDAAGSE KONSEPTREIS KARLSRUHE – ULM – AUGSBURG (2 – 5 OKTOBER 2008)
Over dit boek
Donau is een moderne odyssee langs het kloppend hart van Centraal-Europa, waar het leven wordt beïnvloed door het Oosten en het Westen, door het christendom en de islam. De loop van de oude rivier volgend, van de oorsprong in de heuvels van Beieren, door Oostenrijk en Hongarije, via de Balkan naar de Zwarte Zee, voert de reiziger langs landschappen een grote verscheidenheid aan volken en culturen hun sporen hebben achtergelaten. Magris neemt ons mee op zijn bijzondere tocht verrijkt door ontmoetingen, mijmeringen en geesten uit het verleden, van Ovidius tot Marcus Aurelius, van Kafka tot Canetti. Met zijn loflied op de Donau heeft Claudio Magris een meesterwerk gecreëerd, waarin eruditie en een weergaloze schrijfstijl moeiteloos een verbond zijn aangegaan. 'Filosofie, oorlog, geschiedenis en politiek worden vermengd met nieuwsgierigheid, stijl en een enorme kennis.' - The Observer 'Op vrijwel iedere pagina is wel een passage te vinden die het hart een sprongetje doet maken… Een meesterwerk.' - John Banville
uitg. Bert Bakker, 1991, 408 blz.
Voor u gelezen en warm aanbevolen door Carl Stubbe, voorzitter Konsept
dinsdag 22 juli 2008
woensdag 2 juli 2008
donderdag 19 juni 2008
BENEFIETVEILING 4 WERKEN VAN LERAARS ABK TIJDENS OPENDEURWEEKEND
Tijdens het opendeurweekend: vrijdagavond 20 juni; zaterdag en zondag 21 en 22 juni van 10u00 tot 17u00 wordt er in de academie voor beeldende kunst een bescheiden benefietveiling georganiseerd ten voordele van de familie van Sanne en Ben, die bij een woningbrand in Aartselaar het leven lieten.
Met deze benefietverkoop wil de ABK de familie steunen die niet alleen emotioneel, maar ook financieel zwaar getroffen werd.
Van volgende leraars wordt zondag tussen 16u00 en 17u00 een werk aan de hoogst biedende toegewezen:
- Nans Neyens;
- Mark Bosselaers;
- Erik Nagels;
- Jef Mouton
De minimumprijs per werk bedraagt 250,00 euro. De werken zijn op zaterdag en zondag te bezichtigen in de bibliotheek van de ABK van 10u00-12u00 en van 14u00-17u00.
Geïnteresseerde kopers kunnen tot zondag 15u30 hun bod in een speciaal daartoe voorziene box (in inkomhal voor secretariaat)deponeren. Tussen 16u00 en 17u00 wordt bekend gemaakt (informeren kan ook telefonisch) wie de gelukkige eigenaars van de werken zijn.
woensdag 18 juni 2008
maandag 16 juni 2008
INLEIDING AFSCHEIDSPROJECT 'KUBUS' VAN JEF MOUTON, DOOR FILIP VERVAET, ATLIERLERAAR BEELDHOUWKUNST
Eerst en vooral wil ik iedereen hartelijk welkom heten op deze tentoonstelling ‘’kubus’ met werken van de studenten en ex-studenten van het atelier beeldhouwkunst onder leiding van mijn collega Jef Mouton. In zekere zin is deze projecttentoonstelling, die elk jaar plaats heeft hier op de terreinen van fort 4 dit jaar een bijzondere gebeurtenis aangezien Jef volgend jaar zal genieten van een welverdiend pensioen en dit dus de laatste keer is dat dit gebeuren onder zijn deskundige begeleiding zal plaatsvinden. Voor deze gelegenheid heeft Jef dan ook een thema gekozen dat hem nauw aan het hart ligt, zowel binnen zijn opdrachten in het atelier alsook binnen zijn eigen beeldend: de kubus.
Bij de opdrachtstelling werd onder andere verwezen naar de Kaaba in Mekka, het zwarte kubusvormige heiligdom, die een spirituele betekenis in zich draagt maar tegelijk een betekenis van schepping. Toen Malevich zijn zwart vierkant schilderde leek het einde van de schilderkunst in zicht, hoe kan men een beeld, zowel in vorm als kleur nog verder reduceren dan tot een zwart vierkant. Echter vormde dit schilderij juist een bron van inspiratie voor latere kunstenaars. Zo kan men de kubus ook beschouwen als een tot het uiterste gedreven vereenvoudiging van het driedimensionele beeld.
Maar zoals men hier in deze tentoonstelling kan zien biedt deze vorm een onuitputtelijke bron aan ruimtelijke mogelijkheden en betekenissen. Hetgeen mij hier dan ook aangenaam verrast is, dat ondanks deze op het eerste zicht vormelijke beperking van de kubus, men nergens hier in deze tentoonstelling tussen de 42 werken, 2 gelijke sculpturen kan vinden. Elke sculptuur bevat een eigen universum, taal, gevoel.
-Een diversiteteit in materie: hout, steen, gips, metaal, glas in lood maar ook boeken, theezakjes, asfalt, tot zelfs een smeltende blok ijs en later tijdens de opening een performance met hout en vuur.
-Ook een diversiteit aan vormelijke ingrepen en uitdrukkingingen: open vormen, doorboord tegenover gesloten vormen,
massieve sculpturen tegenover nauwelijks zichtbare poëtische werkjes, tranparante en lichtgevende vormen tegenover gesloten, zwarte blokken ,of een stapeling van treinbilzen
-maar ook een grote diversiteit aan inhoud, hetgeen bewijst dat dit atelier niet louter een fabriek is van vormen of een hobbyatelier, maar deze ruimschoots overstijgt; zoals poëtische verwijzingen naar de natuur of zoektochten naar evenwicht en harmonie, tot zelfs maatschappelijk geangageerd werk.
En toch voel je tussen al deze diversiteit en individuele werken een zekere vorm van eenheid of evenwicht.
Dat de studenten tot deze boeiende resultaten komen is zeker en vast een resultaat van de opleiding die zij van Jef meegekregen hebben. Wanneer hen in een eerste jaar gevraagd wordt enkele geometrische ingrepen in een kubus te doen, denk ik dat de meeste studenten geen idee hebben waartoe dit kan leiden, maar gaande weg werden zij op een zeer constructieve manier begeleid met toch voldoende individuele vrijheid om zo uiteindelijk tot dit zeer persoonlijk en gevarieerd sculpturaal werk uit te komen.
Ook de aanwezigheid en deelname van de vele ex-studenten elk jaar opniew bewijst dat dit niet louter een opleiding betreft maar, en dat merkte ik vanaf dat ik de eerste stappen in het beeldhouwatelier zette, dat er een zeer positieve groepsfeer aanwezig is waarbinnen ideeën worden uitgewisseld en er steeds wederzijds respect is en interesse en elkanders werk. Ik denk dat voor al deze dingen Jef daarom wel een welverdient applaus verdient.
Ik ben dan ook van plan de komende jaren verder te bouwen op deze degelijke basis die Jef heeft opgebouwd waarvoor dank.
Een tweede luik van deze tentoonstelling vindt u aan de rechterzijde van de hangar, waar de studenten van de specialisatiegraad hun verbeelding de vrije loop hebben laten gaan over wat voor hen het perfecte beeldhouwatelier zou kunnen zijn. Ik heb tussen die plannen enkele prachtige voorstellen gezien die zeker en vast het realiseren waard zouden zijn, daarom nodig ik dan ook de burgemeester uit voor de eerste steenlegging van dit nu nog virtuele beelhouwatelier. Ignace zal u begeleiden
Filip Vervaet
zaterdag 14 juni 2008
NIEUWSBRIEF JRG 1 JUNI 08 NR 3
DE WEBLOG VAN VRIENDENKRING KONSEPT
Alle leden van Konsept krijgen de gelegenheid om berichten te laten plaatsen: over wat hen boeit in verband met kunst, interessante tentoonstellingen, theater- en muziekvoorstellingen, tentoonstellingen van eigen werk, enz… . Je stuurt gewoon een mailtje naar konsept@scarlet.be en de blogbeheerders plaatsen indien mogelijk je berichtje.
Wil je foto’s van Konseptreizen of van atelierprojecten delen met anderen, stuur ze dan als een JPEG bestandje naar konsept@scarlet.be en wij plaatsen ze in onze fotogalerij.
Op de weblog vind je uitleg over hoe je je kan abonneren. Telkens er een nieuw berichtje op de weblog verschijnt word je dan automatisch per mail verwittigd.
En tenslotte: neem actief deel aan de weblog door regelmatig reacties te versturen.
LIDMAATSCHAP KONSEPT
Door lid te worden van de vriendenkring Konsept steun je al haar activiteiten, en stel je haar in staat een aantal activiteiten en initiatieven van de akademie te ondersteunen. Bovendien geniet je van aanzienlijke kortingen bij deelneming aan reizen, uitstappen en andere activiteiten.
Lid kan je worden door je lidgeld te storten op
Rekeningnummer 320-0692986-88
De lidgelden bedragen:
- individueel lid : 5€
- gezinslid: 5€
- erelid: 30 €. Ereleden krijgen de premieplaat ontworpen door Nans Neyens (premieplaat 2008- 2009)
Wij waarderen het heel erg indien je je mailadres bezorgt aan de vriendenkring via konsept@scarlet.be
maandag 9 juni 2008
OPEN BRIEF BOB STIKKERS AAN JEF MOUTON
Beste Jef,
Op de Konseptblog verschenen al eerder de teksten van Directeur Ann Woedstadt, Schepen Erik Broeckx en ook uw tekst ter gelegenheid van de opening van KUBUS op het Fort en uw afscheid aan de ABK-Mortsel.
Graag maak ik van dezelfde weg gebruik om jou bij deze gelegenheid zeg maar een open brief te schrijven.
Jef, jij bent langer aan de ABK verbonden geweest dan ikzelf, maar we kennen elkaar al van in 1975. Lang dus. We hebben de pioniersjaren en de uitbreidings-‘boem’ meegemaakt van het DKO dat toen nog onderwijs voor Sociale en Culturele promotie heette.
En nu komt uw pensioen er dus echt aan in september. In juli en augustus kan je al oefenen – het atelier is daar een ideale plaats voor - je moet immers niet meer aan volgend schooljaar denken. De boekentas en de schoolagenda mogen weg.
Dat je voor de academie een belangrijk leraar bent geweest met erkenning ver buiten de Mortselse academie staat vast en is terecht al uitgebreid in de verf gezet.
Ook dat je je studenten na het verlaten van de academie altijd wist blijven te begeesteren is evengoed duidelijk. Dat bewijst hun aanwezigheid bij de projecten die je elk jaar trouw hebt opgezet volop. Ook bij de verschillende tentoonstellingen rond belangrijke hedendaagse beeldhouwers die je binnen het kader van de academie organiseerde waren je studenten en ‘afgestudeerden’ altijd van kortbij betrokken.
Zij waren immers het allereerste doelpubliek van deze tentoonstellingen die trouwens heel wat leerlingen en vrienden van de academie hebben weten te boeien. Die tentoonstellingen waren zonder belerend te zijn altijd uitermate leerzaam. Dat was ook je bedoeling want je hebt deze tentoonstellingen altijd in de eerste plaats gezien als lessen in beeldhouwkunst.
Jef, we hebben elkaar leren kennen aan de Westhoekakademie, in de te kleine ateliers – in welke academie zijn deze trouwens groot genoeg? - op het oude dorpsplein van Koksijde, naast de kerk. Jouw atelier deels op het ‘gelijkvloers’ van de oude pastorij en het mijne deels op de eerste verdieping. We liepen regelmatig bij elkaar binnen want zoveel materieel en materiaal hadden we aanvankelijk niet en dus moesten we goede gebruiksafspraken maken.
Na het werk hadden wij en de andere collega’s, bij de nodige pintjes en sigaretten – er werd daar toen wat afgedampt - tot in de late, meestal vroege uren, gesprekken over kunst, over de studenten en over tentoonstellingen, over beeldhouwen en schilderen, over alles wat ons op dat ogenblik bezighield. Dat deze gesprekken erg geanimeerd waren moet ik jou niet vertellen. En ’s anderdaags een snel ontbijt en ‘zere weg’ naar de akademie.
Na het ‘Dorp’ hebben we in de ‘Hagedorenstraat’ bijna 8 jaar het atelier gedeeld. Daar heb ik pas echt goed ondervonden hoe belangrijk de leraar Jef Mouton voor een school is. Wij hebben elkaar zien en horen werken en we vonden het normaal elkaar raad te vragen, samen met de studenten een gesprek op te zetten over de formele en technische aanpak van een werk; details soms, maar nooit onbelangrijk en altijd vruchtbaar.
Ik heb toen veel opgestoken over wat sculptuur eigenlijk is en kan zijn en ik heb, dank zij jouw hulp en raad, zij het rudimentair, klei op een minder amateuristische en technisch betere manier leren gebruiken. Dat kwam het werk van de studenten en mijn arbeidsvreugde ten goede.
We hebben daar met zijn allen hard gewerkt, ik denk maar aan de verhuis bij het opzetten van de eindejaarstentoonstelling, het herschilderen van sokkels en van de loodzware tentoonstellingspanelen met hun zeer merkwaardig verbindingssysteem.
Jouw programma, het artistiek-didactisch skelet waarrond jouw lessen waren opgebouwd, stond van meet af aan stevig op poten en er moest in de loop van de jaren weinig aan veranderd worden. Omdat je van bij het begin de correcte pedagogische lijn volgde waarbij aandacht voor alle elementen waar het in sculptuur om gaat in de juiste dosering en op de juiste plaats kwam, met altijd voldoende ruimte voor individuele correcties en aanpassingen. Omdat je altijd oog had voor het individu met zijn mogelijkheden en beperkingen kon je steeds, jaar na jaar zeer boeiende en dikwijls ook verrassende en altijd intelligente eindejaarstentoonstellingen voorstellen.
Het is dan ook niet moeilijk te begrijpen dat ik, toen er kort na mijn aanstelling in Mortsel een leraar nodig was voor het atelier beeldhouwkunst en ondanks ons beider Westhoekverleden, jou met aandrang heb aangezocht om dit atelier over te nemen.
Je hebt vrij snel positief gereageerd en zo startte jouw parcours in Mortsel dat we allemaal kennen. Je hebt hier uiterst verdienstelijk werk geleverd, en daarvoor Jef, ben ik je erg dankbaar.
En nog iets Jef, misschien een detail, maar volgens mij niet, je woonde het verst van ons allemaal en je was nooit te laat op de ABK ondanks de Kennedy-tunnel en de autostradefiles. Hoe dat kwam?
Respect voor je studenten zeker, en daar begint en eindigt toch alles mee.
De leraar Jef Mouton is nu ‘op pensioen’ maar de beeldhouwer blijft doorwerken.
Je weet Jef dat als ‘elke steen zijn beeld verdient’ (het zijn je eigen woorden) jij nog veel werk voor de boeg hebt.
En wees gerust als oud-studenten in de toekomst een tentoonstelling van Jef Mouton bezoeken zullen de herinneringen aan de leraar en zijn woorden er altijd bij zijn.
Ik eindig, ook in naam van Ria, die al die jaren van heel nabij getuige is geweest van het academieverhaal, met je eigen woorden:
‘ de naarstigheid Jef’
het ga je goed en tot in het atelier,
Bob Stikkers
,
maandag 2 juni 2008
JEF MOUTON, ° 1 JUNI 1952 EN OP PENSIOEN 56 JAAR LATER (SPEECH SCHEPEN BROECKX)
Reeds meer dan twee decennia is blauwe hardsteen zijn geliefkoosd materiaal.
De specifieke kenmerken van blauwe hardsteen blijven hem fascineren en verplichten hem altijd opnieuw een diepere dialoog aan te gaan met hemzelf en zijn omgeving. En zo krijg je dan ook automatisch vele intense gesprekken tussen hem en zijn leerlingen in de zin van: “Deze steen heeft een blauwgrijze kleur met een bijna ontelbaar aantal tinten. Elke bewerking geeft een eigen grijs: de sporen van de beitel, de zaagsnede, de kwetsuur van een breukvlak, het schuren, verzoeten of polijsten… enz.”
Want Jef is één geworden met steen, hij is als steen: soms vrij hard, meestal zacht als wol van een schaap, meestal rustgevend maar ook hardwerkend. Jef patineert zoals een steen: meestal onopvallend maar ook vaak schitterend. Jef denkt zoals een steen: meestal in alle stilte en soms hardop…
Jef is steen: hij geniet van rust, hij geniet van schoonheid en is één met de natuur, hij heeft een eigen mening en heeft karakter, hij is vaak rond maar soms hoekig, hij heeft steeds een schittering..
Maar voor alle duidelijkheid: Jef is geen steen zoals vele anderen. Jef heeft een eigen stijl, een eigen vorm.
Dames en Heren,
Als kunstenaar heeft hij naam en faam opgebouwd van het Vlaamse Mortsel tot in het Poolse Krakau. In zijn vele tentoonstelling werd zijn ambachtskunst bevestigd
Ik citeer even een korte tekst die ik teruggevonden heb over zijn werk:
Jef heeft de vaardigheid om, via het gebruik van de koele, harde steen en ingenieuze structuren, het tedere en de poëzie te laten primeren in zijn beeldhouwwerk. Het is alsof de steen zich door Jef plooit en laat plooien in golvende lijnen, alsof het op sommige momenten jute of hout zou zijn. Zijn sculpturen getuigen van een stille, tedere zijns-filosofie.
Persoonlijk vind ik dit een mooie samenvatting van Moutons zijn kunnen en kennis… kortom zijn “zijn.”
Of nog krachtiger vind ik een citaat van Jef zelf: Ik zou durven zeggen dat ik niet alleen werk maar zelfs denk in steen, steen is mijn taal geworden.
Beste Jef,
Je nooit aflatende strijd om meer atelierruimte in de Mortselse academie blijft je inspireren tot je laatste werkdag. Ik ben, vandaag nog meer dan in het verleden, overtuigd dat jij met zoveel talent en wilskracht nog net voor 1 juni 2008 een oplossing kunt vinden voor het tekort aan de atelierruimte …
Want, ik herinner mij nog dat jij ooit samen met je opvolger, Filip Vervaet, de speelplaats van ABK in enkele uurtjes getransformeerd hebt. Ik herinner mij ook nog je hamvraag tijdens deze oefening…” Kan je geen extra ruimte creëren door een transformatie van onbenutte ruimte?”
De transformatie van de speelplaats was in november 2005 en toen las ik in het ACADEMISCH KWARIER het volgende: “Hoe kan een ruimte een vorm bepalen of hoe bepaalt een vorm een ruimte?” Vrij vertaald: hoe kan je extra atelierruimte voor de beeldhouwklas scheppen?
Beste Jef,
Misschien kunnen wij het vandaag nog net voor je op pensioen gaat dezelfde methodiek gebruiken voor de creatie van extra ruimte, extra atelierruimte…Net zoals toen kan je gispen aanhechten, constructies laten leunen tegen of klemmen tussen bepaalde elementen van de gekregen ruimte.
Maar Jef, je weet beter dan wie ook dat bij het ontwerpen van deze ruimte rekening gehouden moet worden met de reeds aanwezige lijnen, vlakten, volumes, composities die in stilte aanwezig zijn.
Alle gekheid op een stokje…. Wij hebben vandaag in de Academie reeds een Bob Stikkers - bibliotheek. Misschien is het een leuk idee om je naam te gebruiken voor het nog te zoeken extra beeldhouwersatelier…. Maar om daarvoor in aanmerking te kunnen komen, moet je eerst op pensioen gaan!
Wij wensen je voor je tweede leven ’t allerbeste. En in naam van Mortsel wil ik je bedanken voor je ongelooflijke inzet en enthousiasme in onze stad tijdens je ontelbare academie-uren en ontelbare extraatjes die je voor Mortsel, maar op de eerste plaats voor je leerlingen vol overgave gepresteerd heb.
Ik wil je vooral danken voor het feit dat wij allemaal een beetje van je ‘steen zijn’ hebben mogen genieten! Dankjewel, proficiat, en veel plezier met je pensioenloopbaan.
Mag ik dan ook deze vijftiende projecttentoonstelling van het atelier beeldhouwkunst, samengebracht door studenten en oud-studenten van de academie van beeldende kunst te Mortsel, met de naam KUBUS officieel openen.
Erik Broeckx,Schepen voor Onderwijs.
Mortsel, Fort 4, 24 mei 2008
